Kasteel de Lovie, Zamek w Proven, Poperinge, Belgia

Kasteel de Lovie to szeroka rezydencja z jasnoszarego kamienia i cegły, zbudowana w 1856 roku przez architekta z Kortrijk Pierre'a Nicolasa Croquisona dla Jules'a van Merrisa z Poperinge. Symetryczna fasada ma rzędy wysokich prostokątnych okien w jasnych obramowaniach, wysunięty środkowy ryzalit wznoszący się ponad linię dachu pod stromym ciemnym dachem, niższe skrzydła boczne, małą wieżę narożną po lewej i kilka łukowych otworów na parterze. Niski mur z krótkimi filarami i zielona siatka biegną z przodu, przed nagimi drzewami.

Zamek został wybudowany w 1856 roku dla Jules van Merris, zaprojektowany przez architekta Pierre'a Nicolasa Croquisona. Podczas Pierwszej Wojny Światowej służył jako centrum dowodzenia dla operacji militarnych w regionie.

Posiadłość nosi nazwę rodziny De Lovie, właścicieli ziemi przed budową zamku. Jules van Merris, ławnik Poperinge, zlecił jego budowę w 1856 r.; po jego śmierci w 1899 r. zamek kupił na licytacji w 1912 r. hrabia Joseph de Brouchoven de Bergeyck. Od 1929 r. należy do prowincji Flandria Zachodnia.

Zamek stoi w Proven, wsi w gminie Poperinge, a wokół posiadłości De Lovie rozciągają się lasy Sixtus. Budynek należy dziś do centrum De Lovie wspierającego osoby z niepełnosprawnością intelektualną, dlatego zwiedzanie dotyczy raczej otoczenia i elewacji niż wnętrz.

Królowa Elżbieta odwiedziła 17 lipca 1932 roku sanatorium Saint-Idesbald mieszczące się w zamku, gdy prowincja Flandria Zachodnia prowadziła posiadłość jako placówkę opiekuńczą.