Sint-Waldetrudiskerk, Gotycki kościół parafialny w Herentals, Belgia.

Sint-Waldetrudiskerk to bazylika w stylu gotyku brabanckiego z niską wieżą na skrzyżowaniu naw, umieszczoną między prezbiterium a nawą, zbudowana z piaskowca z Balegem i kryta łupkiem. Prezbiterium z obejściem i kaplicami bocznymi pochodzi z lat 1417–1449, a trójnawowy korpus siedmioprzęsłowy rozpoczęto w 1453 roku. Szczyta zachodni zdobi posąg patrona (1978, M. Peeters), a wieżę wieńczy iglica dodana w 1901 roku.

Budowę rozpoczęto w XIV wieku od nietypowej wieży na skrzyżowaniu naw, wzniesionej przed ramionami transeptu i nawą. Prezbiterium, przypisywane Gillisowi van den Bossche, ukończono w 1449 roku; trójnawowy korpus powstał od 1453 roku. Po popadnięciu wschodniego prezbiterium w ruinę pod rządami Stanów Generalnych (1576–1584) zamknięto je ceglanym murem z datami 1626 i 1646. W 1785 roku dodano zakrystię.

Kościół przechowuje dziewięć obrazów rodziny Francken, malarzy z Herentals działających w XVI i XVII wieku, w tym kilka tryptyków. Najbardziej znanym dziełem jest brukselskie retabulum wykonane około 1520 roku przez Passiera Borremana, przedstawiające męczeństwo świętych Kryspina i Kryspiniana, patronów szewców i garbarzy. Po 1584 roku dwadzieścia ołtarzy bocznych wypełniono obrazami z warsztatów Franckenów.

Dostęp do kościoła odbywa się poprzez Kerkplein w centrum Herentals, a drzwi są głównie otwarte od piątku do niedzieli po południu. Warto wcześniej sprawdzić dokładne godziny odwiedzin, ponieważ mogą się różnić w zależności od sezonu.

Wieża skrzyżowania, jedyny zachowany element z XIV wieku, stoi między prezbiterium a nawą, a nie na zachodzie, co jest nietypowe dla gotyku brabanckiego. Iglica z 1901 roku zastąpiła dzwonowe zwieńczenie z 1796 roku. Nawa i prezbiterium są też ukośne wobec niskiego transeptu.