Zwalmmolen, Munkzwalm, Chroniony młyn wodny w Munkzwalm, Belgia

Zwalmmolen to młyn wodny na Zwalmbeek w dolinie Zwalm w Munkzwalm. Jest to długi parterowy budynek o stromym dachu dwuspadowym krytym czerwono-brązowymi dachówkami, z białego muru z ciemnoszarym pasem u podstawy i namalowanym napisem „De Zwalmolen” na elewacji. Na lewo od środka znajdują się trzy prostokątne okna w ciemnych ramach z kratami, po prawej dwie wysokie bramy z małymi górnymi klapami, a pod lewymi oknami opiera się o ścianę duże kamienne koło z otworem w środku.

Zwalmmolen jest po raz pierwszy wzmiankowany w 1040 roku jako młyn wodny „Ten Berge”. Nazwa „Sualme Meulen” pojawia się po raz pierwszy na mapie wykonanej na zlecenie biskupa Antoniusa Triesta (1621-1657). Młyn mielił początkowo zboże i siemię lniane, później także cykorię, kukurydzę, ryż, tytoń i zboże, i działał do 1970 roku.

Nazwa młyna pojawia się jako „Sualme Meulen” na mapie figuralnej wykonanej na zlecenie biskupa Antoniusa Triesta (1621–1657). Kamień pamiątkowy upamiętnia Omera Watteza, a nad Zwalm i wokół młyna spotyka się dziś bobry. Dawny dom młynarza naprzeciwko służył jako tawerna-restauracja z wypożyczalnią rowerów.

Miejsce znajduje się w Munkzwalm przy drodze wodnej i można je odwiedzić podczas spaceru po okolicy. Warto skontaktować się z wyprzedzeniem, aby poznać godziny otwarcia lub dostępne wycieczki z przewodnikiem i zaplanować swoją wizytę.

Duży okrągły kamień młyński oparty o białą elewację pod lewymi oknami to zapasowy kamień, obok którego wielu zwiedzających przechodzi obojętnie. Młyn działał do 1970 roku; prowincja Flandria Wschodnia kupiła go w 1990 roku, aby go odrestaurować i ponownie uruchomić. Wokół młyna na rzece Zwalm widywano bobry.