Zandvliet Lock, Śluza morska w porcie w Antwerpii, Belgia

Zandvlietsluis to śluza morska na północnym krańcu portu w Antwerpii, o długości 500 metrów i szerokości 57 metrów, z progiem na głębokości 13,5 metra. Jej komora jest ograniczona pionowymi betonowymi ścianami, a nad nią przerzucone są dwa mosty: Zandvlietbrug po wschodniej stronie i Frederik Hendrikbrug po zachodniej. Leży między zielonym wałem a utwardzonym terminalem kontenerowym.

Rząd belgijski zatwierdził w 1956 roku dziesięcioletni plan rozbudowy portu, a śluza została oddana do użytku 3 lipca 1967 roku po dziesięciu latach budowy. Przy jej budowie wybrano 3 000 000 m³ gruntu i wylano 700 000 m³ betonu na komorę. Była największą śluzą morską na świecie do otwarcia sąsiedniej Berendrechtsluis w 1989 roku.

Śluza nosi nazwę wsi Zandvliet, która jest dziś częścią antwerpskiej dzielnicy Berendrecht-Zandvliet-Lillo. Statki żeglugi śródlądowej wywołują śluzę na kanale VHF 79, natomiast statki morskie korzystają z kanałów 12 i 6 i prawie zawsze mają na pokładzie pilota rzecznego. Dwa mosty nad śluzą to Zandvlietbrug i Frederik Hendrikbrug.

Śluza leży około 16 km na północ od centrum Antwerpii, w dzielnicy portowej Berendrecht-Zandvliet-Lillo, między Skaldą a Kanaaldok. To czynna infrastruktura portowa, nie miejsce dla zwiedzających: nie ma punktów widokowych, a obiekt widać tylko z daleka. Żegluga śródlądowa wywołuje śluzę na kanale VHF 79, statki morskie używają kanałów 12 i 6.

Cztery stalowe wrota suwne ważą po 1600 ton i mają 24,5 m wysokości, 58,6 m długości i 9,9 m szerokości. Napełnienie lub opróżnienie 500-metrowej komory trwa 15 minut przy różnicy pływów wynoszącej 5 metrów. Zandvlietbrug przy wschodniej głowicy, ukończony w 1966 roku, to jednoskrzydłowy most zwodzony z nisko osadzonym przeciwwagą i torem kolejowym wpuszczonym w jeden z dwóch pasów.