Begijnhofkerk, Kościół barokowy w Mechelen, Belgia

Begijnhofkerk to barokowy kościół w Mechelen z trójkondygnacyjną fasadą z jasnobeżowego kamienia, zwieńczoną szczytem z wolutami i krzyżem. Najniższa kondygnacja ma niebieskie dwuskrzydłowe drzwi w łuku pełnym między pilastrami i niszę z posągiem; środkowa — okno z maswerkiem w łuku i kolumnami; górna — relief Boga Ojca (1646–1647), przypisywany Lucasowi Faydherbe. Wnętrze dzielą arkady na filarach.

Beginki osiedliły się w XIII wieku w pobliżu dzisiejszej Begijnenstraat, po 1259 przeniosły się za mury, a po zamieszkach religijnych XVI wieku wróciły do dzielnicy Nonnenstraat. Pieter Huyssens narysował fundamenty w 1629 roku, a Jacob Francart przejął budowę; stan surowy ukończono w 1637 roku. Lucas Faydherbe kontynuował wnętrze po wycofaniu się Francarda w 1645 roku i przypisuje mu się relief Bóg Ojciec (1646–1647). Francuscy rewolucjoniści sprzedali kościół, który w 1804 roku wrócił do beginek.

Kościół służył beginkom, kobietom świeckim bez uroczystych ślubów; jego obrazy przedstawiają czczonych przez nie świętych, jak Aleksy, Katarzyna, Damian i Begga, wybranych za ascetyczne życie. Beginki zamawiały dzieła u czołowych malarzy Niderlandów Południowych XVII wieku, m.in. Jana Cossiersa i Theodoora Boeyermansa. Zachowało się około pięćdziesięciu tych obrazów, które regularnie zmieniają miejsce.

Kościół można zwiedzać codziennie z wyjątkiem poniedziałku, od godziny 13. Fasada została częściowo odrestaurowana na początku XXI wieku, dlatego dolne kondygnacje z półkolumnami korynckimi i doryckimi są najlepiej zachowaną częścią do obejrzenia z bliska.

Obrazy w kościele są regularnie przestawiane, dlatego dzieła Jana Cossiersa, Theodoora Boeyermansa, Quintena Metsijsa i Gaspara de Crayera wiszą w zmiennych miejscach. W wysokim chórze znajdują się prace Jana Van Der Steena, a za ołtarzem wisi Wniebowzięcie Marii Lucasa Franchoysa Młodszego z 1672 roku.