Palace of Charles of Lorraine, Pałac z XVIII wieku w Dzielnicy Królewskiej, Belgia

Pałac Karola Lotaryńskiego to neoklasyczny pałac przy Place du Musée w Brukseli. Jego kremowa kamienna fasada ma wklęsłą część środkową między dwoma wysuniętymi skrzydłami, pięć łukowych portali z naświetlami, wysokie łukowe okna z małymi balkonami oraz rząd białych posągów na linii dachu. Wnętrze zachowuje pięć sal zdobionych stiukiem i jedwabiem, a schody z posągiem Herkulesa dłuta Laurenta Delvaux prowadzą do rotundy na pierwszym piętrze.

Ta rezydencja została wybudowana w 1757 roku na terenie byłego Pałacu Nassaua i służyła jako siedziba Karola Aleksandra Lotaryńskiego, gubernatora Niderlandów habsburskich. Budowę przeprowadzono podczas Oświecenia, okresu, gdy region miał znaczną wagę polityczną i kulturalną.

Nazwa pałacu pochodzi od Karola Aleksandra Lotaryńskiego, gubernatora Niderlandów Austriackich w latach 1744–1780, który w 1756 roku kupił dawną rezydencję Orańsko-Nassauską. Pięć zachowanych salonów, zdobionych sztukaterią i jedwabiem, przypomina Niderlandy Austriackie i księstwo Liège. Wnętrze łączyło wpływy klasyczne i rokokowe, inaczej niż klasyczne fasady.

Pałac stoi przy Place du Musée/Museumplein, kilka kroków od Place Royale/Koningsplein i Mont des Arts/Kunstberg. Z pierwotnej budowli zachowała się tylko część, dlatego wejście prowadzi przez ocalałe skrzydło, a nie przez pełny dziedziniec. Zamknięty w 2017 r. na czas remontu, został ponownie otwarty w 2019 r. i mieści dziś muzeum XVIII wieku oraz wystawy czasowe Biblioteki Królewskiej.

Posadzka rotundy ma pośrodku rozetę z 28 gatunków belgijskiego marmuru, próbkę z kolekcji 5000 minerałów Karola Aleksandra. Prowadzące do niej schody zdobi posąg Herkulesa dłuta flamandzkiego rzeźbiarza Laurenta Delvaux.