Basiliek van Onze-Lieve-Vrouw van Dadizele, Neogotycka bazylika katolicka w Dadizele, Belgia.

Bazylika Onze-Lieve-Vrouw van Dadizele to neogotycki kościół z czerwonej cegły z poziomymi pasami jasnego kamienia. Fasadę osłania duże okno ostrołukowe z kamiennym maswerkiem i rozeta nad wąskimi lancetami, po prawej drugie okno dwułukowe, a po lewej mniejsze. Po bokach stoją rzeźby w niszach z baldachimami, a wieżyczki z pinaklami wznoszą się stopniami ku górze.

Obecny kościół zastąpił późnogotycki kościół pielgrzymkowy z XV wieku. Po ogłoszeniu dogmatu o Niepokalanym Poczęciu w 1854 r. biskup Joannes-Baptista Malou zlecił projekt angielskiemu architektowi Edwardowi Welby'emu Puginowi; kamień węgielny położono 8 września 1857 r., Jean-Baptiste Bethune przejął później plany, a pierwszą mszę odprawiono 1 września 1867 r. Leon XIII nadał kościołowi tytuł bazyliki mniejszej 31 stycznia 1882 r.

Piętnastowieczna alabastrowa figura Matki Bożej z Dadizele ma 50 cm wysokości; Maryja w gotowej szacie trzyma Dzieciątko na prawym ramieniu, oboje mają korony. Biskup Gustave Waffelaert ukoronował figurę 20 kwietnia 1902 r. Pielgrzymi przybywają głównie w maju i wrześniu na nowennę, a dwie procesje przemierzają trasy 4,3 km i 1,7 km.

Bazylika stoi w centrum Dadizele, wsi w gminie Moorslede we Flandrii Zachodniej. Pielgrzymi przybywają głównie w maju i we wrześniu, na wrześniową nowennę. Z kościoła wychodzą dwie procesje: duża przemierza 4,3 km przy czternastu stacjach drogi krzyżowej, mała 1,7 km drogą siedmiu boleści Maryi.

W krypcie pod ołtarzem głównym znajduje się nagrobek Jana van Veerdeghem, pana Dadizele, pasowanego na rycerza w 1479 r. przez arcyksięcia Maksymiliana Austriackiego i zamordowanego w Antwerpii w 1481 r.; przechowywane są tam jego hełm, żelazne rękawice i ostrogi. W krypcie spoczywają też jego żona Catherine Breydel i późniejszy pan Ignace-Ferdinand de Croix.