Ten Wijngaerde, Beginaż w Brugii, Belgia
Ten Wijngaerde to beginaż w południowej części Brugii, którego bielone ceglane domy, w większości z XVI–XVIII wieku, otaczają obsadzony drzewami trawnik. Wejście stanowi monumentalna brama z 1776 roku, do której prowadzi mostek w kształcie grzbietu osła z figurą św. Elżbiety Węgierskiej. Gotycki kościół św. Elżbiety odbudowano po pożarze w 1584 roku i przebudowano około 1700 roku.
Kompleks został założony w 1244 roku pod opieką Małgorzaty Konstantynopolitańskiej i funkcjonował jako niezależna wspólnota, gdzie żyły i pracowały kobiety. Od 1927 roku zakonnice benedyktynki go zamieszkują, kontynuując długą tradycję żeńskiego życia religijnego w tym miejscu.
Nazwa De Wijngaard, czyli winnica, odnosiła się prawdopodobnie do niskiego pastwiska, na którym osiadła wspólnota. Beginki utrzymywały się z pracy w sukiennictwie, a małe białe domki wokół trawnika, niektóre z XV wieku, zamieszkiwały kobiety bez formalnych ślubów. Muzeum w domku przy bramie pokazuje ich hafty i koronki.
Teren jest codziennie otwarty i zachęca odwiedzających do spokojnego spaceru po dziedzińcu i jego okolicy. Można odwiedzić części kościoła i kilka domów, choć sekcja muzeum jest dostępna osobno.
Nazwa Ten Wijngaerde odnosiła się zapewne do nisko położonych łąk, a pierwsze beginki osiadły nad ciekiem wodnym, bo obróbka sukna wymagała dużo wody. Od 1299 roku teren podlegał bezpośrednio królowi Filipowi Pięknemu i nosił tytuł „beginażu książęcego”.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 93 488 współtwórców z całego świata.
