Beguinage of Hasselt, Béguinage w Hasselt, Belgia

Beguinage w Hasselt składa się z V-kształtnego szeregu trzynastu ceglanych domów z kamiennymi narożnikami i stromymi dachami krytymi dachówką, zbudowanych w latach 1707–1780 wokół ogrodu o powierzchni 60 arów. Skrzydło północne przy Witte Nonnenstraat liczy osiem domów z lat 1707–1711 w stylu renesansu mozańskiego; skrzydło południowe przy Badderijstraat pięć domów z lat 1717–1762. Łukowa brama z frontonem i okulusem (1780) prowadzi z Zuivelmarkt na dziedziniec, gdzie zachowała się porośnięta bluszczem ruina kościoła z lat 1753–54.

Beguinage po raz pierwszy wspomniano w 1245 roku poza murami Hasselt; zostało zniszczone podczas ikonoklazmu w 1567 roku. W 1571 roku beginki przeniosły się do miasta, a w latach 1707–1780 zbudowano obecny kompleks w kształcie litery V na lewym brzegu Nieuwe Demer. Ostatnia beginka, Rosa Margaretha Vandenhoudt, zmarła 14 września 1886 roku.

Beginki uczyły dzieci zamożnych mieszczan i opiekowały się chorymi; po bitwie pod Fleurus w 1625 roku pielęgnowały zadżumionych, a sześć z nich zmarło. Ostatnia beginka dziedzińca przy Zuivelmarkt, Rosa Margaretha Vandenhoudt, zmarła 14 września 1886 roku. Skrajnie lewy dom północnego skrzydła ma nad drzwiami herb fundatorki Anny Margarethy van Hilst, a na pionowym słupku datę 1707.

Béguinage leży między Witte Nonnenstraat, Badderijstraat i Zuivelmarkt, obok muzeum jałowcówki i biblioteki Hasselt Limburg. Dziedziniec-ogród z porośniętą bluszczem ruiną kościoła pozostaje przestrzenią publiczną; trzynaście domów i brama nie są udostępnione do zwiedzania. Z33 przeniosło się w 2020 roku na Bonnefantenstraat 1, więc skrzydło wystawowe przy Zuivelmarkt 33 już go nie mieści.

Kościół pod wezwaniem św. Katarzyny wzniesiono w latach 1753-54, w 1802 służył już jako skład siana, zamknięto go w 1881 roku i zniszczono 11 maja 1944; porośnięta bluszczem ruina ma tablicę z krótką historią beginażu.