Onze-Lieve-Vrouw-van-Lourdesbasiliek, Mała bazylika w Edegem, Belgia

Bazylika Onze-Lieve-Vrouw-van-Lourdes to ceglany kościół w Edegem w stylu neobizantyjskim. Kwadratowa wieża dzwonowa po lewej stronie fasady ma 51 metrów wysokości i jest zwieńczona ośmioboczną latarnią oraz iglicą z jasnozielonej miedzi. Szeroka, płytka miedziana kopuła nakrywa nawę, której ściany mają okna z półkolistymi łukami.

Zbudowana w 1884 przez Petera-Jana van Aelsta na własnym gruncie grota z Lourdes stała się miejscem pielgrzymek maryjnych, czemu sprzyjało otwarcie 26 kwietnia 1885 przystanku kolejowego w Edegem. Kościół według projektu Louisa De Vooghta, po odrzuceniu pierwszego planu w 1927 roku, zatwierdzono w 1929 roku; kardynał Van Roey położył kamień węgielny 8 września 1931 roku i poświęcił go 1 maja 1933 roku. Prace we wnętrzu trwały do początku II wojny światowej, a papież Benedykt XVI w grudniu 2008 roku podniósł kościół do godności bazyliki mniejszej.

Malowidła ścienne i sufitowe wykonał Paul Wante, który musiał zmienić projekt po sporze z Ministerstwem Sprawiedliwości i Królewską Komisją ds. Zabytków i Krajobrazu. Droga krzyżowa z kutego miedzi pochodzi z warsztatu opactwa Maredsous. Ambona została zbudowana przez Fransa i Alfonsa De Roeck według projektu kanonika Lemaire'a.

Kościół stoi w centrum Edegem, niedaleko miejsca, gdzie w 1885 r. otwarto przystanek kolejowy, którym przybywali pielgrzymi. Dzwonnica jest oddzielona od nawy, więc warto ją obejść, by z bliska zobaczyć cegłę i miedzianą iglicę. Przed stuleciem w 2033 r. trwają prace przy dachu, elewacjach, kopule i grocie z Lourdes, dlatego część elementów może być zasłonięta.

Organy zbudował Holender Anton Pels z Alkmaaru, poświęcono je 11 listopada 1936; mają około 1600 piszczałek, dwa manuały i około trzydziestu registrów. Bez szafy organowej odsłaniają witraże za sobą, a gruntowna renowacja w 1992 roku przywróciła je do użytku.