Bornem Castle, Średniowieczny zamek i muzeum w Bornem, Belgia

Zamek w Bornem, zwany też Kasteel Marnix de Sainte-Aldegonde, to neogotycka rezydencja zbudowana w 1880 r. według projektu Hendrika Beyaerta nad Oude Schelde, odciętym ramieniem Skaldy. Ma szare kamienne mury, ciemne łupkowe dachy, wysoką okrągłą wieżę ze stożkowym dachem i smukłą wieżyczkę z wiatrowskazem. U podstawy lewej wieży znajduje się ciemny łukowy portal; w 1895 r. do mostu dodano małe wieżyczki strażnicze z kamienia.

W tym miejscu w X lub XI wieku stała warownia chroniąca przed najazdami wikingów. W 1587 roku zniszczone wojną ziemie Bornem kupił hiszpański szlachcic Pedro Coloma, który odbudował zamek; w 1687 roku rozebrano jego centralną wieżę. Hrabia Ferdinand de Marnix kazał w 1880 roku zburzyć resztki starych murów i zlecił architektowi Hendrikowi Beyaertowi projekt obecnej neogotyckiej rezydencji, dokończonej po jego śmierci przez Ernesta Janleta; w 1895 roku przy moście dodano niewielkie kamienne wieżyczki strażnicze.

Zamek nosi nazwę rodziny de Marnix de Sainte-Aldegonde, właścicieli od 1773 roku, choć Filips van Marnix van Sint-Aldegonde, możliwy autor Wilhelmusa, nigdy tu nie mieszkał. Obecny hrabia posiada największą na świecie prywatną kolekcję rycin Pietera Bruegla Starszego, 91 odbitek, w tym Wielkie ryby zjadają małe, przechowywaną w zamku.

Zamek stoi nad Oude Schelde w Bornem i można go zwiedzać wyłącznie po uzgodnieniu terminu oraz w cztery niedziele w sierpniu i wrześniu. W budynku gospodarczym urządzono centrum dla zwiedzających. Teren otacza podwójna fosa, którą przekracza się mostem z małymi wieżyczkami strażniczymi dodanymi w 1895 roku.

Majątek graniczy z Vieil Escaut, byłym korytem rzeki Schelda, która zmieniła swój bieg przed wiekami. To historyczne zakole rzeki nadal kształtuje krajobraz wokół posiadłości dzisiaj, ujawniając, jak siły naturalne zmieniały teren.