Sint-Ritakerk, kościół w Harelbeke, Belgia

Sint-Ritakerk to kościół w Harelbeke o formie ściętej piramidy: sześciokątny plan o średnicy 30 metrów, którego cienkie ściany utrzymuje konstrukcja kopuły. Ukośna szklana płaszczyzna od 17 do 29 metrów wysokości tworzy centralne źródło światła w ściętym szczycie. Wejście znajduje się pod prawie 5-metrowym i 10-metrowym baldachimem, podtrzymywanym po obu stronach przez ściany z żelbetu.

Zlecenie na kościół parafialny złożył w 1952 roku magistrat Harelbeke, który chciał, by świątynia służyła także pielgrzymom. Prace budowlane rozpoczęto w 1963 roku, przerwano je czasowo z powodu trudności technicznych, a kościół konsekrowano w 1966 roku. Od 8 marca 2016 roku budynek jest chronionym zabytkiem ze względu na wartość artystyczną i budowlaną.

Sint-Ritakerk nosi imię świętej Ritu, czczonej za współczucie i cierpliwość. Nowoczesna betonowa konstrukcja wyraźnie różni się od tradycyjnych kościołów i pokazuje, jak społeczność przyjęła nowe formy modlitwy i zgromadzeń.

Wejście znajduje się pod prawie 5-metrowym i 10-metrowym zadaszeniem, podtrzymywanym po obu stronach przez ściany z betonu zbrojonego; ciemne drzwi umieszczono u dołu po lewej stronie fasady. Kościół stoi w dzielnicy Zandberg, na zachód od centrum Harelbeke, blisko granicy z Kortrijk. Od 8 marca 2016 roku budynek jest chronionym zabytkiem.

Cienkie ściany są utrzymywane razem wyłącznie przez konstrukcję kopuły, a ich kształt pozwala im opierać się różnym warunkom pogodowym. Wnętrze wyłożono płytami cementowo-włóknowymi, a podłoga wznosząca się ku ołtarzowi wykonana jest z płytek granitowych, a nie z ciemnego antracytu, jak chciał Léon Stynen.