Saint-Michaels' church, Barokowy kościół jezuicki w Leuven, Belgia

Saint-Michaels' to kościół barokowy w Leuven zbudowany z białych fasad piaskowca i kamienia żelazistego, z trzema nawami oddzielonymi kolumnami jonskimi i pilastrami koryntyjskimi. Wnętrze łączy przestrzenie przeznaczone do publicznej modlitwy i prywatnej pobożności, ze szczególną uwagą do proporcji i światła.

Jezuici przybyli do Lowanium w 1542 r. i prowadzili kolegium teologiczne między Sint-Michielstraat a Charles de Bériotstraat, gdzie wykładali Robert Bellarmin i Leonardus Lessius. Kościół wzniesiono w latach 1650–1671 według projektu ojca Willema Van Heesa. Gdy w 1773 r. zniesiono Towarzystwo Jezusowe, kościół zamknięto, a w 1778 r. stał się kościołem parafialnym św. Michała, którego stary romański kościół przy Tiensestraat rozebrano jako zniszczony. W czasie rewolucji francuskiej zamieniono go w Świątynię Rozumu aż do przywrócenia kultu katolickiego w 1803 r.; w 1944 r. bombardowanie zawaliło sklepienie nawy, odbudowane w latach 1947–1950.

Nazwa kościoła pochodzi od romańskiego kościoła św. Michała przy Tiensestraat, którego relikwie przeniesiono tu 6 lipca 1778 r. Od 2009 r. stoi w nim mosiężna figura św. Michała dłuta Ad Woutersa. Do 2012 r. coroczne „Dwanaście tygodni św. Michała” łączyły rzeźbę, fotografię, taniec i taiko.

Kościół stoi przy Naamsestraat, a jego fasada wychodzi wprost na ulicę; wejście znajduje się pod rzeźbionym łukowym portalem. To czynna parafia, więc dostęp może być ograniczony podczas nabożeństw — warto sprawdzić godziny wywieszone przy drzwiach. Zamknięty w 1983 r. z powodu złego stanu, został ponownie otwarty w 1998 r. po pełnej renowacji.

Remont w latach 2015-2016 przyniósł kościołowi nowe organy Contiusa, zbudowane w latach 2010-2016 i uroczyście zainaugurowane 20 września 2019 przez organistę Davida Burna, gdy nastrojono dopiero część piszczałek. Wnętrze kryje trzy płyty nagrobne, w tym płytę Leonarda Lessiusa w kaplicy chrzcielnej z tyłu po lewej.