Collegiate Church of Saint Gertrude, Nivelles, Kościół romański w Nivelles, Belgia

Kolegiata św. Gertrudy to kościół romański o dwudzielnym planie: dwa transepty i dwa przeciwległe chóry, ponad 100 m od chóru do chóru. Szczyt transeptu południowego, zwany szczytem św. Piotra, ma pięć poziomów ślepych arkad z tłem malowanym na kolor krwi wołowej i reliefem siedzącego św. Piotra w środkowej niszy. Po lewej stoi okrągła wieża z stożkowym dachem zwieńczonym krzyżem; budynki klasztorne zniknęły w maju 1940 r.

Itta z Metzu założyła tu w VII wieku klasztor benedyktynek, a jej córka Gertruda, pierwsza ksieni, zmarła w 659 roku. Po pożarze wspólnota zbudowała obecny kościół w latach 992–1046; Wazo, biskup Liège, konsekrował go w 1046 roku w obecności cesarza Henryka III. Niemieckie bombardowania w maju 1940 roku zniszczyły budynki klasztorne i gotycką iglicę; westwerk odbudowano do 1984 roku.

Kościół jest poświęcony św. Gertrudzie, patronce kotów, której szczątki spoczywają w kaplicy św. Piotra. Od XII wieku do wspólnoty dołączały szlachetne kanoniczki, a w XV wieku stała się ona kolegiatą. Szczyt południowego transeptu, zwany szczytem św. Piotra, ukazuje pięć poziomów ślepych arkad na krwistoczerwonym tle i centralną płaskorzeźbę siedzącego św. Piotra.

Budynek jest otwarty dla odwiedzających, którzy mogą go eksplorować niezależnie lub uczestniczyć w wycieczach z przewodnikiem po głównych obszarach. Noś wygodne buty, ponieważ na całej strukturze znajdują się schody, i sprawdź godziny otwarcia z wyprzedzeniem.

Archeologiczna piwnica pod nawą ukazuje ruiny pięciu kolejnych kościołów wznoszonych od VII do X wieku. Pierwszy kościół merowiński, zbudowany około 650 roku, mieścił krypty grobowe pierwszej wspólnoty zakonnej opactwa w Nivelles; ostatni, karoliński, zawierał grób Ermentrudy, wnuczki Hugona Kapeta.