Belfry of Namur, Średniowieczna dzwonnica w Namur, Belgia.

Wieża Namur, zwana też wieżą Saint-Jacques, to wysoka cylindryczna wieża z ułożonych warstwami jasnoszarych ciosów kamiennych, jedna z trzech wież średniowiecznych murów miejskich. Na górnej kamiennej ścianie umieszczono w łuku duże ciemne metalowe cyfry i litery tworzące napis „R J 5 7 3 7”, poniżej małe prostokątne otwory i pionowe żelazne kotwy. Ciemny łupkowy dach z centralną kwadratową latarnią i czterema narożnymi wieżyczkami ze spiczastymi iglicami wieńczy wieżę, a przy podstawie znajduje się większy prostokątny otwór okienny.

Wzniesiona około 1388 roku jako jedna z trzech wież średniowiecznych murów Namur, Tour Saint-Jacques strzegła jednej z bram miejskich; od 1570 roku jej bancloque dawał sygnał do otwierania i zamykania bram zewnętrznych. Po spaleniu kolegiaty Saint-Pierre-au-Château podczas oblężenia w 1745 roku wieża stała się w 1746 roku miejskim beffroi; mury rozebrano, ale wieżę zachowano i odrestaurowano.

Wieża zawdzięcza nazwę Saint-Jacques miejskiej bramie, której strzegła w średniowiecznych murach. Od 1570 roku jej bancloque dawał sygnał do otwierania i zamykania zewnętrznych bram Namur. Od 1746 roku mieści dzwon miejski wyznaczający czas i wydarzenia miasta, co potwierdza wpis na listę UNESCO dzwonnic Belgii i Francji.

Wieża stoi przy rue du Beffroi, kilka minut spacerem od centralnych placów Namur; elewację z żelaznymi cyframi „R J 5 7 3 7” i śladami trafień z 18 sierpnia 1944 można oglądać z ulicy o każdej porze. Wnętrze nie jest swobodnie dostępne — przed planowanym wejściem na górę zapytaj w lokalnym biurze turystycznym.

Wieża była pierwotnie prawie dwa razy wyższa niż dziś. Jej bancloque, obecny od 1570 roku, dawał sygnał do otwierania i zamykania zewnętrznych bram miasta. Amerykańskie bombardowanie z 18 sierpnia 1944 roku trafiło w dzwonnicę: zakonnica została rzucona na budynek i zginęła, a ślady uderzeń są nadal widoczne na kamieniu.