Neolithic flint mines of Spiennes, Neolityczne kopalnie krzemienia w Spiennes, Belgia

Neolityczne kopalnie krzemienia w Spiennes zajmują około 100 hektarów wzniesienia w pobliżu wsi Spiennes, na południowy wschód od Mons. Na stanowisku znajdują się tysiące pionowych szybów, niektóre głębsze niż 10 metrów, wykopanych w celu dotarcia do warstw krzemienia; z szybów tych odchodzą podziemne galerie. Fotografia przedstawia wykopaną jamę o spękanych ścianach w jasnobeżowych i ochrowych odcieniach oraz stos połamanych skał i konkrecji na dnie.

Krzemień wydobywano tu około 4300–2200 r. p.n.e. Stanowisko zauważono w 1843 r., a w 1867 r. budowa linii kolejowej Frameries-Chimay odsłoniła 25 szybów, co skłoniło inżyniera górnictwa Alphonse'a Briarta i innych do badań przedstawionych w Brukseli w 1872 r. Większe wykopaliska rozpoczęto w 1889 r., a od 1912 r. odsłaniano szyby z galerią łączącą. Kopalnie wiąże się z kulturą Michelsberg i w 2000 r. wpisano je na listę światowego dziedzictwa UNESCO.

Kopalnie wiąże się z kulturą Michelsberg. Półfabrykaty wymieniano na odległość do około 150 km i często polerowano u odbiorcy, a gotowe narzędzia docierały na 50–160 km. Wykopaliska dostarczyły też krzemienne ostrza, ceramikę, kości bydła, świń, kóz i owiec oraz ludzkie szkielety.

Centrum SILEX'S w Petit-Spiennes mieści muzeum na powierzchni i multimedialną prezentację kopalń; kopalnie i wykopaliska zwiedza się w wyznaczone dni i po uzgodnieniu terminu. Teren dzieli się na trzy sektory: Camp-à-Cayaux, Petit-Spiennes i Versant de la Wampe. Warto rezerwować z wyprzedzeniem, bo wejście pod ziemię zależy od terminów z przewodnikiem.

Ściany kopalń w Spiennes cięto krzemiennymi kilofami i narzędziami z poroża, a bezużyteczny kamień wrzucano z powrotem do już wyeksploatowanych chodników. Niektóre chodniki miały do 7 m długości i mogły łączyć się z sąsiednim szybem. Najgłębsze szyby, w liczącym 65 ha sektorze Camp-à-Cayaux, sięgały 16 m.