Tavna Monastery, Serbski monastyr prawosławny w Banjicy, Bośnia i Hercegowina.

Monaster Tavna to serbski klasztor prawosławny we wsi Banjica, 25 km na południowy zachód od Bijeljiny, u stóp góry Majevica. Jego cerkiew Świętej Trójcy ma zaokrągloną absydę z grubo ciosanych jasnobrązowych bloków kamiennych z wysokimi wąskimi oknami łukowymi oraz dwie kwadratowe wieże zwieńczone szarozielonymi metalowymi kopułami, prawa wyższa i cebulasta. Wysoki, nowszy mur kamienny otacza niemal cały kompleks.

Zgodnie z kronikach monastyrów Tronoša i Peć, monaster został założony w średniowieczu przez synów króla Stefana Dragutina, Władysława i Urošicę. Został zniszczony na przestrzeni wieków, ale został przebudowany w okresie panowania osmańskiego.

Kościół monasterski pokryto freskami prawdopodobnie na początku XVII wieku; skromne zachowane fragmenty przypominają freski monastyrów Žitomislić i Ozren, wykonane w latach 1608–1609. Jezuicki kapłan Rudolf Bzenski, przebywający w Zvorniku w latach 1688–1689, zanotował, że miejscowi prawosławni mają bardzo piękne cerkwie zdobione freskami.

Monaster znajduje się we wsi Tavna u stóp góry Majevica, około 25 km na południowy zachód od Bijeljiny, w pobliżu miejsca, gdzie stykają się gminy Bijeljina, Zvornik i Ugljevik. Wjazd prowadzi lokalną drogą od strony południowo-wschodniej, a niemal cały teren otacza wysoki, niedawno wzniesiony kamienny mur. To czynny żeński monaster, więc strój i zachowanie powinny odpowiadać działającej wspólnocie religijnej.

Założenie monasteru poświadczają dwa osmańskie rejestry podatkowe: pojawia się on w spisie sandżaku zvornickiego z 1533 r. i jest wprost nazwany monasterem w rejestrze z 1548 r. Wykopaliska archeologa Mirka Babicia z lipca 1994 r. odsłoniły dwa poprzeczne fundamenty, które uznał on za trzy fazy budowy: absydę z XIV w., narteks z XVI w. i dzwonnicę z 1884 r.