Reutte Friary, Klasztor franciszkański w Reutte, Austria

Klasztor w Reutte to dawny klasztor franciszkanów, którego kościół jest połączony z budynkami klasztornymi. Nad gotyckim chórem wznosi się barokowa nawa pod dachem czterospadowym; południowa wieża, częściowo wtopiona w skrzydło klasztorne, ma cebulasty hełm odtworzony w 1981 r. Nawa liczy pięć przęseł i podwójną emporę zachodnią.

Fundacja rozpoczęła się 15 marca 1628 z ceremonią, w której uczestniczyli arcyksiążę Leopoldus Austriacki i Claudia de' Medici. Szwedzcy żołnierze grabili i uszkodzili klasztor w lipcu 1632 podczas wojny trzydziestoletniej, co wywołało poważne prace rekonstrukcyjne.

Klasztor zamknięto 1 września 2014 r., gdy pozostało w nim trzech kapłanów i brat zakonny; kościół nadal służy jako kościół wikarialny parafii pod wezwaniem św. Anny. Od 1991 r. co roku ustawiana jest szopka z desek wyrzeźbiona około 1738 r. przez Franza Michaela Huebera, ukazująca czwartego króla, który przybył za późno, bo czynił uczynki miłosierdzia. Zbudowany w 1848 r. przez Antona Köpflego i Josefa Schweighofera grób wielkanocny znów wystawia się na Wielkanoc od 2004 r.

Dawny klasztor stoi w centrum Reutte, około 100 km na zachód od Innsbrucka; kościół biegnie równolegle do ulicy, a wieża wznosi się na południe od gotyckiego chóru. Wspólnota została zamknięta 1 września 2014 r., a kościół jest dziś parafialnym kościołem wikarialnym św. Anny; warto wypatrzyć cebulastą kopułę, przywróconą dopiero w 1981 r.

Wnętrze kościoła ogołocono z wyposażenia podczas renowacji w latach 1964–1967. Od tego czasu prezbiterium nie zamyka ołtarz główny, lecz grupa Anna selbdritt Jörga Lederera, wyrzeźbiona około 1515 roku, otoczona wykonaną w latach 60. glorią promienistą. Wszystkie pięć dzwonów odlał w 1948 roku Franz Oberascher z Salzburga.