St. Leopold, kościół w Dolnej Austrii, w Austrii

Św. Leopold to późnobarokowa kościół salowy zbudowany w latach 1737–1743 przed dawną Bramą Wiedeńską w Wiener Neustadt, z kolegium jezuickim połączonym od wschodu korytarzem na piętrze. Kwadratowa nawa ma dwa przęsła z owalnymi sklepieniami, południowy przedsionek z emporą i wieżą od strony Wiener Straße oraz kwadratowe prezbiterium po północy. Organy z lat 40. XIX wieku o 10 registrach wykonał Christoph Erler.

Kościół zbudowano w latach 1737–1743 i konsekrowano w 1745 roku, finansując budowę z testamentu zmarłego w 1735 roku generała majora Franza Leopolda von Zungaberga. Po kasacie zakonu jezuitów w 1773 roku kościół w 1791 roku stał się kościołem parafialnym. Sąsiednie dawne kolegium jezuickie zostało w 1773 roku urzędem solnym, w latach 1783–1903 było szpitalem wojskowym, w latach 1904–1990 mieściło muzeum miejskie, a od 1992 roku jest archiwum miejskim Wiener Neustadt.

Kościół jest poświęcony świętemu Leopoldowi, a jego budowę sfinansowano z testamentu zmarłego w 1735 roku podpułkownika marszałka polnego Franza Leopolda von Zungaberga. Korytarz na piętrze łączący kościół z dawnym kolegium jezuickim jest nadal widoczny. W piwnicy od 1984 roku mieści się siedziba katolicko-austriackiego związku studenckiego Babenberg w Wiener Neustadt, członka Mittelschüler-Kartell-Verband.

Kościół znajduje się poza starymi murami miasta na Wiener Straße, głównej drodze, która jest łatwa do dostępu. Plac przed kościołem jest otwarty, umożliwiając swobodny dostęp do budynku i pobliskich pomników, w tym krzyża barokowego i szczątków rzymskiej drogi.

Kościół wybudowano na pozostałościach rzymskiej drogi, która niegdyś łączyła Wiedeń z innymi regionami, a ślady tego starożytnego szlaku są do dzisiaj widoczne na placu kościoła. Od lat 80. XX wieku piwnica kościoła mieści salę spotkań katolickiego bractwa studenckiego o nazwie Babenberg, które nadal korzysta z tej przestrzeni.