Posidonia Shale, Formacja geologiczna jurajska w Holzmaden, Niemcy

Łupek pozidoniowy to formacja z wczesnej jury (toarku) złożona z drobnoziarnistych łupków bitumicznych i bitumicznych wapieni w cienkich, naprzemiennych warstwach. Nie jest to łupek w sensie petrograficznym: pozorna łupliwość to bardzo drobne laminowanie osadu. Wychodzi na powierzchnię w południowo-zachodnich Niemczech, zwłaszcza koło Holzmaden i Dotternhausen, a w Niemczech nosi nazwę formacji Sachrang.

Pierwsze skamieniałości z tych warstw zostały zarejestrowane w 1598 roku przez Johannesa Bauhina, co oznaczało początek wieków badań paleontologicznych. Od tamtego czasu formacja stała się jednym z najważniejszych źródeł informacji o starożytnych gadach morskich i ich świecie.

Nazwa pochodzi od małża Posidonia bronni, dziś zwanego Bositra buchii, którego muszle są w skale częste. Termin jest mylący, bo skała nie jest łupkiem, lecz drobno laminowanym iłowcem bitumicznym. Pod Holzmaden Urwelt-Museum Hauff pokazuje znaleziska na 1000 m², a Petrefaktensammlung w klasztorze Banz przechowuje inną kolekcję.

Skamieniałości z formacji są najlepiej widoczne w muzeach takich jak Urweltmuseum Hauff niż w aktywnych kamieniołomach, które mogą mieć ograniczony dostęp. Odwiedzenie w cieplejszych miesiącach pozwala na lepsze warunki, jeśli chcesz eksplorować obszary kamieniołomu pieszo.

Preparator Bernhard Hauff wykazał, że Stenopterygius miał płetwę grzbietową i płetwę ogonową z górnym płatem, części bez podparcia kostnego, które zwykle nie ulegają fosylizacji. Hauff odnotował w Holzmaden ponad 350 ichtiozaurów, w tym wiele samic skamieniałych podczas porodu lub z embrionami, co dowodzi, że zwierzęta te rodziły młode w tym morzu.