Kirchlispitzen, Szczyt na granicy Austrii i Szwajcarii, Alpy Retyckie

Kirchlispitzen to siedem szczytów grupy Kirchlispitzen w Rätikonie, tworzących grzbiet biegnący z zachodu na wschód na południe od Verajoch. Ich punkty pomiarowe wyznaczają granicę państwową między Vorarlbergiem a Gryzonią. Najwyższy, Dritte Kirchlispitze, według danych austriackich ma 2551 m, a według szwajcarskich 2552 m; najniższy, Siebte Kirchlispitze, osiąga 2350 m.

Pierwszego wejścia na Trzeci Kirchlispitze, najwyższy szczyt, dokonał samotnie A. Ludwig ze Szwajcarskiego Klubu Alpejskiego 14 sierpnia 1891 roku. Jego droga, osiągnięta po czterech próbach w 1890 i 1891 roku z Douglasshütte przez Verajöchle, pozostaje drogą normalną. Ściany południowe zaczęto wspinać dopiero od lat 80. XX wieku.

Nazwa Kirchlispitzen w szwajcarskim użyciu brzmi Chilchlispitz. Grań przechodzi się ze zachodu na wschód między Cavelljoch a Schweizertor, w 6–8 godzin, w trudnościach UIAA II–III. Wspinacze korzystają z Douglasshütte (1973 m) i Schesaplanahütte (1908 m).

Główny szlak na szczyt rozpoczyna się od Douglasshütte, schroniska górskiego, które oferuje nocleg i służy jako punkt wyjścia wspinaczki. Podejście jest strome i wymaga doświadczenia w turystyce alpejskiej.

Południowa ściana przyciąga wspinaczów wieloma trasami o zróżnicowanym stopniu trudności, z których niektóre należą do technicznych wyzwań w Alpach Räticon. Pomimo bliskości głównych szlaków ta strona pozostaje mniej odwiedzana.