Königinkloster, Vienna, Średniowieczny klasztor w Wiedniu, Austria

Königinkloster, właściwie Klarissen-Kloster St. Maria, Königin der Engel, był klasztorem klarysek ufundowanym około 1580 roku przez Elżbietę Austriacką. Kościół klasztorny wzniesiono w latach 1582-1583; teren ograniczają Dorotheergasse, Josefsplatz, Bräunerstraße i Stallburggasse. Dziś stoją tam pałace Pallavicini i Pálffy oraz kościoły luterański i reformowany.

Elżbieta Austriacka ufundowała klasztor klarysek około 1580 roku; zbudowany w latach 1582-1583 kościół klasztorny przyjął jej grób w 1592 roku. Pochowano tu cesarzową Annę (1618) i cesarza Macieja (1619), a osobno pochowane serca Macieja, Anny i Ferdynanda II pozostawały tu do przeniesienia trzech urn do krypty serc Habsburgów w kaplicy loretańskiej kościoła augustianów. Klasztor rozwiązano w 1781 roku w ramach reform józefińskich; szczątki Elżbiety przeniesiono do krypty książęcej katedry św. Szczepana.

Nazwa Königinkloster, „klasztor Królowej", odnosi się do Najświętszej Marii Panny, Królowej Aniołów, której poświęcono klasztor klarysek. Po 1781 roku wspólnota luterańska przejęła dawny kościół klasztorny i trzeba było rozebrać trzy wieże, ponieważ patent tolerancyjny zabraniał, by protestancka świątynia była rozpoznawalna z zewnątrz. Wspólnota reformowana wziosła na swojej działce pierwszy zbudowany jako taki dom modlitwy protestanckiej w Wiedniu.

Teren jest oddzielony od przestrzeni publicznej, ale części są otwarte dla odwiedzających w określone dni, szczególnie podczas nabożeństw. Każdy chcący zobaczyć kompleks powinien wcześniej sprawdzić godziny otwarcia.

Teren ograniczają Dorotheergasse, Josefsplatz, Bräunerstraße i Stallburggasse; naprzeciwko stał klasztor Dorotheerkloster, rozwiązany w tych samych reformach józefińskich. W 1887 r. szósta dzielnica Wiednia nazwała Königsklostergasse od klasztoru, który od 1582 r. miał folwark (Meierhof) w Mariahilf.