Burg Wels, Średniowieczny zamek i muzeum w Wels, Austria

Burg Wels to zamkowa warownia w południowo-wschodniej części centrum Wels, wzmiankowana już w 776 roku jako Castrum Uueles. Początkowo była drewnianą budowlą z palisadami; dopiero w XII lub XIII wieku wzniesiono ją z kamienia. Późnogotycka przebudowa z lat 1508–1514 nadała jej obecny kształt, ze skrzydłem zachodnim, dobudowanym w 1865 roku skrzydłem wschodnim oraz ogrodem, którego mur otacza lapidarium z nagrobkami z XV–XIX wieku.

Burg Wels pojawia się w 776 roku jako Castrum Uueles, wówczas drewniana budowla z palisadami; kamień zastosowano dopiero w XII lub XIII wieku. Około 1200 roku została zastawiona księciu Leopoldowi VI z Babenbergów, który kupił ją w 1222 roku; po wygaśnięciu Babenbergów przeszła w ręce Habsburgów. Cesarz Maksymilian I przebudował ją w stylu późnogotyckim w latach 1508–1514 i zmarł tam 12 stycznia 1519 roku.

W zamku mieszczą się Muzeum Miejskie Wels i Muzeum Wypędzonych. Pierwsze zajmuje się historią i folklorem regionu, drugie dokumentuje wysiedlenie i osiedlenie niemieckojęzycznych wypędzonych po 1945 roku. Lapidarium przy północnej ścianie skrzydła zachodniego i zachodniej stronie muru ogrodowego przechowuje nagrobki z XV–XIX wieku, przeniesione z kościoła parafialnego, pierwszego cmentarza parafialnego i cmentarza na dzisiejszym Marktplatz, używanego do 1888 roku.

Zamek leży w południowo-wschodniej części centrum Wels i jest prowadzony przez miasto jako muzeum. Lapidarium nie znajduje się w salach wystawowych: jego nagrobki i pomniki z XV–XIX wieku stoją przy północnej ścianie skrzydła zachodniego i po zachodniej stronie muru ogrodowego, a pojedyncze egzemplarze w sali II, przedpokojach i na klatce schodowej.

Lapidarium znajduje się przy północnej ścianie skrzydła zachodniego i zachodniej stronie muru ogrodowego: nagrobki i pomniki z XV–XIX wieku, częściowo tylko fragmenty, przeniesione z kościoła parafialnego, pierwszego cmentarza parafialnego i cmentarza używanego na dzisiejszym Marktplatz do 1888 roku.