Sandavágur stone, Nordycki kamień runiczny w Sandavágur, Vágar, Wyspy Owcze

Kamień Sandavágur (FR 2 M) to kamień runiczny odkryty w 1917 roku w Sandavágur na farerskiej wyspie Vágar. Jest przechowywany w kościele Sandavágur. Jego runy i język odpowiadają temu, co znane jest z Rogaland około XIII wieku, choć źródło niemieckie sugeruje powstanie w XII wieku.

Kamień z Sandavágur został znaleziony w 1917 roku w Sandavágur. Pochodzi prawdopodobnie z XII wieku, a nie z XIII. Jego inskrypcja wymienia Þorkella Onundarsona, człowieka ze wschodu pochodzącego z Rogalandu, i podaje, że jako pierwszy zamieszkał to miejsce. Po kamieniu z Kirkjubø jest to drugi najstarszy zachowany zapis pisany Wysp Owczych.

Kamień nosi runiczne napisy dokumentujące wczesne skandynawskie osadnictwo na wyspach. Poprzez te wyryte znaki można dostrzec, jak osadnicy zachowywali swoją tożsamość i więzi ze swoją ojczyzną.

Kamień można oglądać podczas godzin otwarcia kościoła, a naturalne światło zapewnia najlepsze warunki do obserwacji wygrawerowanych napisów. Ponieważ kamień znajduje się w budynku kościoła, odwiedzający powinni szanować to miejsce jako miejsce kultu.

Kamień jest obok kamienia z Kirkjubø i kamienia z Fámjin jednym z zaledwie trzech znanych farerskich kamieni runicznych, a po kamieniu z Kirkjubø drugim najstarszym zachowanym świadectwem pisanym Wysp Owczych. Warto wypatrzyć ryty pas z imieniem Þorkell Onundarson i nazwą Rogaland.