Timpanogos Cave National Monument, System jaskiń wapiennych w American Fork Canyon, Utah, Stany Zjednoczone.

Pomnik Narodowy Jaskini Timpanogos chroni trzy połączone jaskinie w skałach kanionu American Fork: Jaskinię Hansen, Jaskinię Środkową i Jaskinię Timpanogos, połączone tunelami wysadzonymi w latach 30. XX wieku. W środku są stalaktyty, stalagmity, nacieki, jaskiniowy popcorn i skręcone heliktyty, w tym Wielkie Serce Timpanogos. Brukowany szlak o długości 2,4 km wznosi się o 333 m do wejścia.

Martin Hansen odkrył Jaskinię Hansena w październiku 1887 roku podczas wyrębu drzewa, po wytropieniu śladów pumy na zboczu kanionu. W 1913 roku nastolatkowie James Gough i Frank Johnson znaleźli Jaskinię Timpanogos, lecz wejście zaginęło, aż Vearl Manwill odnalazł je ponownie 14 sierpnia 1921 roku. W październiku rodzina Hansenów odkryła Jaskinię Środkową. Pomnik ustanowiono 14 października 1922 roku, a w 1933 roku zarządzanie przejęła Służba Parków Narodowych.

Nazwa Timpanogos pochodzi od uteckiego słowa oznaczającego rzekę Provo, a system jaskiń nosi imię górującego nad nim Mount Timpanogos. Życie kulturalne monumentu opiera się dziś na wycieczkach z przewodnikiem: grupy liczące najwyżej 20 osób wchodzą sztucznym otworem blisko tego, który w 1887 roku otworzył Martin Hansen, przechodzą do Jaskini Środkowej, potem do Jaskini Timpanogos i wychodzą sztucznym wyjściem. Wielkie Serce Timpanogos, formacja powstała z kilku zrośniętych stalaktytów, to obiekt najczęściej wypytywany przez zwiedzających.

Utwardzona ścieżka do wejścia ma 2,4 km i wznosi się o 333 m, więc zaplanuj czas na podejście. Wycieczki odbywają się zwykle od maja do września, w zależności od śniegu i finansowania. Grupy liczą maksymalnie 20 osób z co najmniej 10-minutowymi odstępami; latem rezerwuj z wyprzedzeniem, bo oczekiwanie może trwać godzinami.

Heliaktyty w jaskini to puste, skręcone i spiralne rurki z kalcytu lub aragonitu rosnące w kierunkach niezależnych od grawitacji. Woda przepływa przez rurkę i paruje, pozostawiając na końcu osad mineralny. Niektóre są tak puste, że działają w nich efekty kapilarne; powstawanie częstszych, masywnych form wciąż nie zostało wyjaśnione.