Black Tusk, Góra wulkaniczna w Parku Prowincjonalnym Garibaldi, Kanada.

Black Tusk to czarna iglica wulkaniczna w Parku Prowincjalnym Garibaldi, wysoka na 2 319 m. Jej górna część to lawowe jądro stratowulkanu andezytowego, odsłonięte po erozji żużlu. Dwa lodowce zajmują cyrki na zboczach północno-wschodnim i północno-zachodnim pod iglicą, a ich lód pokrywa gruz skalny z kruszejącej skały.

Black Tusk to zerodowana pozostałość andezytowego stratowulkanu, który powstał około 1,3–1,1 miliona lat temu. Po rozcięciu glacjalnym odnowiony wulkanizm zbudował około 170 000 lat temu kopułę lawową i potok na szczycie. Natural Resources Canada opisuje go być może jako komin wulkanu bogatego w żużel, którego luźny materiał uległ erozji, zostawiając twardy, kruszący się czarny rdzeń lawowy. Wyprawa Williama J. Graya dokonała pierwszego wejścia w 1912 roku.

Góra wyznacza tradycyjną granicę między narodami Squamish i Lil'wat. Nazwa w języku squamish, T'ákt'akmúten tl'a Ín7inyáx̱a7en, oznacza „Miejsce lądowania Ptaka Gromu” i odnosi się do nadprzyrodzonego Ín7inyáx̱a7en; postrzępiony kształt i czarny kolor mają pochodzić od jego błyskawic, podobnie jak w przypadku Mount Cayley.

Dostęp wymaga bezpłatnego przepustki do użytku dziennego i szlak wynosi około 29 kilometrów, co zajmuje większość całego dnia. Najlepszym czasem do odwiedzenia jest od lipca do października, kiedy większość śniegu się stopił.

Właściwy wierzchołek, tylko około metra wyższy od wierzchołka południowego, leży tuż na północ za stromym urwiskiem i jest rzadko zdobywany: wymaga zjazdu na linie około 10 m do szczeliny i niepewnego podejścia po kruszącej się lawie. Po stronie północnej stoi odosobniona formacja skalna zwana Bishop's Mitre, która według pogłosek nie została zdobyta.