Cape Scott Lighthouse, Latarnia morska w północno-zachodniej części Wyspy Vancouver, Kanada

Latarnia morska Cape Scott to biała stalowa wieża o konstrukcji kratownicowej stojąca na skrajnym północno-zachodnim końcu wyspy Vancouver, wspierana przez filarami betonowe. Struktura znajduje się w pobliżu piaszczystego przejścia i nadal pełni funkcję nawigacyjną.

Duńsko-kanadyjska społeczność na wschód od Cape Scott utrzymywała latarnię i światło nawigacyjne na przylądku do wczesnych lat XX wieku. Pierwszą oficjalną pomocą nawigacyjną była w 1927 roku niestrzeżona czerwona latarnia acetylenowa na drewnianym maszcie. Podczas II wojny światowej Królewskie Kanadyjskie Siły Powietrzne zbudowały tu stację radarową, działającą od lutego 1943 do września 1945. W 1959 roku na betonowym fundamencie wieży radarowej wzniesiono wieżę świetlną, a obecna 9-metrowa stalowa wieża powstała w 1981 roku.

Latarnia stoi na tradycyjnym terytorium Kwakwa̱ka̱ʼwakw, których wioski i miejsca pozyskiwania zasobów ciągną się wzdłuż tego wybrzeża; duńsko-kanadyjscy osadnicy, którzy od 1897 roku gospodarowali na wschód od przylądka, przybyli później. Teren należy dziś do prowincjonalnego parku Cape Scott, a domy latarników stoją nadal obok wieży.

Kanadyjska Straż Przybrzeżna obsługuje tę czynną latarnię morską z rezydentami stróżami i od 2019 roku używa paneli słonecznych zamiast generatorów dieslowskich. Miejsce jest odległe i słabo odwiedzane, dlatego odwiedzający powinni spodziewać się samotności i samodzielności.

Wieża z 1959 r. stanęła bezpośrednio na betonowym fundamencie wojennej wieży radarowej, a jej generatory diesla mieściły się w dawnej szopie operatora. Na stacji służyło do 70 wojskowych, zaopatrywanych co tydzień statkiem, a w nagłych wypadkach zrzutami spadochronowymi. Linia naziemna biegła do Coal Harbour.