Mount St. Helens, Stratowulkan w hrabstwie Skamania, Waszyngton, Stany Zjednoczone

Mount St. Helens to stratowulkan w stanie Waszyngton z kraterem w kształcie podkowy na wysokości 2549 metrów. Zbocza pokazują odsłonięte ściany skalne i pola popiołu, podczas gdy obszar szczytowy zawiera powoli rosnącą kopułę lawy.

Erupcja z 18 maja 1980 roku zerwała całą północną ścianę góry i przekształciła krajobraz w księżycowy pejzaż błota i gruzu. Wcześniejsze erupcje miały miejsce w XIX wieku, ale żadna nie dorównała skali tej współczesnej katastrofy.

Góra nosi nazwę Lawetlat'la u Cowlitzów, a Loowit lub Louwala-Clough („góra ognia” lub „dymiąca góra”) u Klickitatów, którzy łączyli ją z pięknym żeńskim duchem, o który spierali się Wy'east (Mount Hood) i Pahto (Mount Adams). Nazwa St. Helens upamiętnia Alleyne'a FitzHerberta, 1. barona St Helens, przyjaciela odkrywcy George'a Vancouvera.

Obserwatorium Johnston Ridge oferuje bezpośrednie widoki na krater i otaczającą strefę wybuchu przez cały rok. Szlaki turystyczne prowadzą przez strefy odbudowy, chociaż niektóre trasy pozostają zamknięte zimą ze względu na śnieg.

W kraterze znajduje się lodowiec Crater, powstały po erupcji w 1980 r. i zajmujący w 2004 r. około 0,93 km², podzielony kopułą lawową na dwa płaty. Jego lód pochodzi w całości z okresu po 1980 r., ale jego objętość odpowiada mniej więcej sumie jedenastu lodowców sprzed erupcji.