Iglesia de Santiago Apóstol, Hiszpański kościół kolonialny w Natá, Panama.

Iglesia de Santiago Apóstol, zwana także Bazyliką w Natá, to kościół katolicki w Natá w prowincji Coclé w Panamie. Budowę rozpoczęto w 1522 roku i prowadzono ponad sto lat, kończąc ją między ostatnią trzecią częścią XVII wieku a końcem XVIII wieku. Uważany jest za najważniejsze pod względem historycznym dzieło architektury religijnej pozostawione przez Hiszpanów w Panamie.

Pedro Arias Dávila założył Natá w 1522 roku i wyznaczył miejsce pod kościół parafialny pod wezwaniem św. Jakuba. Budowa trwała ponad sto lat i zakończyła się między końcem XVII a końcem XVIII wieku. Pod koniec XIX wieku kościołowi towarzyszyły dwie kaplice, La Soledad i San Juan de Dios. Ustawa 68 z 1941 roku uznała go za narodowy zabytek historyczny.

Lokalni rzemieślnicy utworzyli szczegółowe rzeźby drewniane w całym kościele, wkomponowując motywy rdzennych ludów, takie jak owoce, liście i piórkowe węże w projekty ołtarzy. Prace te pokazują, jak lokalne tradycje artystyczne połączyły się z wymogami religijnymi czasów kolonii hiszpańskiej.

Kościół stoi w centrum Natá w prowincji Coclé, dokąd dojeżdża się, zjeżdżając z Panamerykanki. To czynna parafia, więc zwiedzanie wypada dopasować do mszy i wydarzeń parafialnych. Budowla jest narodowym zabytkiem historycznym, a ustawy z 1908 i 1924 r. przeznaczyły środki na zachowanie jej wyglądu i stylu budowy.

Wnętrze zawiera kontrowersyjny obraz z 1758 roku Świętej Trójcy autorstwa José Samaniego przedstawiający trzy identyczne postaci Chrystusa zamiast tradycyjnych reprezentacji. To niezwykłe dzieło sztuki wciąż przyciąga uwagę odwiedzających, którzy się zastanawiają, co artysta zamierzał z tą niekonwencjonalną interpretacją.