Cuicocha, Jezioro kraterowe w prowincji Imbabura, Ekwador

Cuicocha to jezioro kraterowe w prowincji Imbabura powstałe wewnątrz wulkanicznej kaldery. Dwie wyspy ze skały wulkanicznej wynurzają się z wody, która w swoich najgłębszych miejscach osiąga około 200 metrów głębokości.

Ogromna erupcja freatyczna około 3100 lat temu wytworzyła około 5 km³ lawin piroklastycznych i pokryła okolicę warstwą popiołu do 20 cm grubości, pozostawiając kalderę o szerokości 3 km. Aktywność wulkaniczna trwała do około 650 r. n.e., a erupcje Cuicochy wraz z Cotacachi, Imaburą, Mojandą i Cayambe stworzyły żyzną glebę doliny Otavalo. W październiku 2022 roku IUGS wpisała kompleks wulkaniczny Cotacachi-Cuicocha na listę 100 geologicznych miejsc dziedzictwa światowego.

Nazwa w języku kichwa oznacza "jezioro świnki morskiej", od kształtu świnki morskiej większej wyspy Teodoro Wolf; źródło hiszpańskie podaje też Kuychi Kucha, "jezioro tęczy". Drugiego dnia Inti Raymi, w każde przesilenie letnie, szamani używają jeziora do rytualnych kąpieli oczyszczających.

Cuicocha leży na wysokości 3068 m n.p.m., na południowym krańcu rezerwatu ekologicznego Cotacachi-Cayapas, 190 km na północ od Quito. Krawędź kaldery jest bardzo stroma, więc ścieżki biegną grzbietem zamiast schodzić nad wodę. Jezioro nie ma znanego odpływu i jest silnie zasadowe. Wstęp na wyspy Yerovi i Teodoro Wolf jest zabroniony.

Jezioro nie ma znanego odpływu, jest silnie zasadowe i zawiera niewiele życia; jego najgłębszy punkt sięga 200 m. W 1974 roku spis doliczył się 44 perkozków srebrzystych, ptaków żyjących wśród trzcin i żywiących się małymi rybami, żabami, rakami i owadami. W październiku 2022 roku IUGS wpisał kompleks wulkaniczny Cotacachi-Cuicocha na listę 100 geologicznych miejsc dziedzictwa światowego.