Lake Güija, Naturalne jezioro między departamentem Jutiapa a departamentem Santa Ana, Gwatemala i Salwador

Jezioro Güija leży na wysokości 430 m n.p.m. na granicy Gwatemali i Salwadoru i zajmuje 45 km², z czego około 32 km² (74%) po stronie salwadorskiej. Powstało, gdy bazaltowy strumień lawy z wulkanu San Diego przegrodził depresję Güija. Dwa duże półwyspy zwężają jezioro, a po salwadorskiej stronie leżą wyspy Teotipa, Cerro de Tule i Igualtepec. Wody odprowadza río Desagüe do Lempa przy zaporze Guajoyo.

Jezioro Güija powstało, gdy bazaltowy strumień lawy z wulkanu San Diego zablokował odpływ z depresji Güija. Nad brzegami żyli Lenca, Xinca, Chʼortiʼ i Pipil; w XVI wieku Diego García de Palacio opisał dwie skały używane do ofiar. Gwatemala i Salwador wytyczyły granicę przez jezioro w 1938 roku i podpisały umowę wodną w 1957 roku.

Nazwa Güija pochodzi z języka náhuat: huitsi (cierń) i a (obfitość), czyli „tam, gdzie obficie rosną ciernie”. Na plaży Igualtepeque, półwyspu zamieniającego się w wyspę w porze deszczowej, znajduje się ponad 80 petroglifów; to jedno z głównych stanowisk sztuki naskalnej w regionie. Zielona kamienna płyta znaleziona przez nurka w jeziorze jest identyfikowana jako przedmiot Majów z Nizin z wczesnego okresu klasycznego.

Jezioro leży na wysokości 430 m między departamentem Santa Ana i departamentem Jutiapa; część salwadorska zajmuje około 32 km², a gwatemalska 26 %. Zasilają je rzeki Ostúa, Angue i Cusmapa, a odpływ przez río Desagüe prowadzi do Lempa przy zaporze Guajoyo. Igualtepeque staje się wyspą, gdy w porze deszczowej podnosi się poziom wody, i dociera się tam wtedy łodzią.

Igualtepeque, półwysep zamieniający się w wyspę, gdy w porze deszczowej poziom jeziora się podnosi, kryje ponad 80 głazów z petroglifami i należy do najważniejszych stanowisk sztuki naskalnej w regionie. Nurek znalazł w jeziorze zieloną kamienną płytę, uznaną za przedmiot Majów z nizin z wczesnego okresu klasycznego.