Park Narodowy Big Bend, Park narodowy w zachodnim Teksasie, Stany Zjednoczone

Big Bend National Park to obszar chroniony w hrabstwie Brewster w Teksasie, wzdłuż granicy z Meksykiem. Teren obejmuje 324 000 hektarów i zawiera pustynne krajobrazy, pasma górskie oraz głębokie kaniony wykute przez Rio Grande.

Park Narodowy Big Bend utworzono 12 czerwca 1944 roku, po przekazaniu terenów przez Teksas rządowi federalnemu. Wcześniej region zamieszkiwali Indianie Chisos, koczowniczy łowcy i zbieracze powiązani z Conchos z północnego Chihuahua, wypierani przez Apaczów Mescalero około 1700 roku. Hiszpańskie wyprawy przechodziły tędy od około 1535 roku, a pod koniec XVIII wieku nad Rio Grande powstały presidia San Vicente i San Carlos.

Nazwa odnosi się do wielkiego zakola, w którym Rio Grande po biegu na południowy wschód skręca na północny wschód i znów się wygina, tworząc granicę między Meksykiem a Stanami Zjednoczonymi. Do połowy XIX wieku Komancze przemierzali ten region Szlakiem Komanczów podczas wypraw do Meksyku. Ostatnim wielkim indiańskim wodzem wojskowym tych stron był Apache o hiszpańskim pochodzeniu imieniem Alzate, czynny jeszcze pod koniec lat 60. XIX wieku.

Cztery kemping oferują opcje noclegowe dla odwiedzających o różnych potrzebach i sprzęcie. Sieć 241 kilometrów szlaków prowadzi przez różne wysokości i strefy roślinności.

Obszar posiada certyfikat Międzynarodowego Parku Ciemnego Nieba i umożliwia obserwację ponad 2000 gwiazd w bezchmurne noce. Niskie zanieczyszczenie światłem czyni go jednym z najciemniejszych miejsc w kontynentalnych Stanach Zjednoczonych.