East Molokai Volcano, Wulkan tarczowy w hrabstwach Maui i Kalawao, Hawaje, Stany Zjednoczone

East Molokaʻi Volcano to wygasły wulkan tarczowy tworzący wschodnie dwie trzecie wyspy Molokaʻi, szeroki na 70 km i długi na 150 km. Jego północne zbocze kończy się klifami morskimi o wysokości 900 m, powstałymi, gdy północna trzecia część góry osunęła się do morza. Szczyt Kamakou wznosi się na południowej krawędzi, a tuż pod nim leży torfowisko Pēpēʻōpae.

Wulkan zaczął się formować około dwa miliony lat temu i zakończył swoją aktywną fazę około jeden i pół miliona lat temu. Jego najbardziej niedawna aktywność wulkaniczna miała miejsce na półwyspie Kalaupapa.

Nazwa wulkanu Wailau pochodzi od doliny Wailau na jego północnym zboczu, a góra jest jednym z siedmiu głównych wulkanów tworzących dawną wyspę Maui Nui, obok zachodniego Molokaʻi, Lānaʻi, zachodniego Maui, wschodniego Maui, Penguin Bank i Kahoʻolawe. Północne klify, wznoszące się 900 m nad morze, wyznaczają wschodnie dwie trzecie Molokaʻi.

Wulkan leży w hrabstwach Maui i Kalawao; hrabstwo Kalawao na półwyspie Kalaupapa jest dostępne tylko stromą ścieżką wzdłuż klifów, samolotem lub łodzią, a wstęp trzeba uzgodnić wcześniej. Partia szczytowa wokół Kamakou i torfowiska Pēpēʻōpae leży wysoko i często jest w chmurach; przygotuj się na wilgotną, chłodną pogodę.

Północna strona wulkanu ma kliffy ponad 900 metrów wysokości, powstałe z powodu masywnego osuwiska. To antyczne zdarzenie było wystarczająco potężne, aby wygenerować falę, która podróżowała przez ocean od Hawajów do Kalifornii.