Mokohinau Islands Lighthouse, Latarnia morska na wyspie Burgess, archipelag Mokohinau, Nowa Zelandia

Latarnia morska wysp Mokohinau stoi na wyspie Burgess jako cylindryczna kamienna wieża z balkonem i pomieszczeniem latarni, wyznaczając północne wejście do Zatoki Hauraki. Jest to światło landfall dla statków zbliżających się do Auckland od północy i północnego wschodu, położone około 50 km na północny wschód od Cape Rodney.

Zbudowana w 1883 roku i po raz pierwszy zapalona w czerwcu tego roku latarnia wyznaczała północne podejście do zatoki Hauraki. Podczas II wojny światowej pozostawała wyłączona, gdy podejrzewano, że niemiecki rajder postawił miny w pobliżu, i zapalono ją ponownie dopiero w 1947 roku. W 1980 roku zautomatyzowano ją, jako jedną z ostatnich w Nowej Zelandii, a latarnicy opuścili wyspę.

Wyspy są rezerwatem przyrody w parku morskim Hauraki Gulf, utworzonym w 2000 roku. Wyspa Burgess jest jedyną w grupie Mokohinau otwartą dla publiczności, ale sama latarnia jest zamknięta. Archipelag zamieszkuje scynk Mokohinau i jelonek Mokohinau, a gniazdują tam ptaki morskie.

Wyspa Burgess jest jedyną wyspą archipelagu Mokohinau otwartą dla publiczności, ale sam budynek latarni jest zamknięty dla zwiedzających. Nie ma żadnych udogodnień dla odwiedzających, więc zabierz jedzenie, wodę i sprzęt biwakowy. Światło jest monitorowane zdalnie z Wellington, a na wyspie nie ma latarnika.

W 1908 roku latarnik zamknął trzy listy w małej cynowej łódce żaglowej i wysłał ją w stronę Nowej Zelandii; łódkę znaleziono, a dziewięć dni później na wyspę dotarły zapasy. Model łódki jest wystawiony w Muzeum Auckland z podpisem „najmniejszy statek pocztowy świata”.