Rangitoto Island summit, Szczyt wulkaniczny w regionie Auckland, Nowa Zelandia.

Wierzchołek wyspy Rangitoto to szczyt wulkaniczny w regionie Auckland wznoszczący się 260 metrów nad poziomem morza. Teren składa się z szorstkiego czarnego pola lawy, przeciętego ścieżkami i schodami wiodącymi po nierównej powierzchni skały.

Wyspa Rangitoto jest najmłodszym i największym z około 50 wulkanów pola wulkanicznego Auckland; powstała około 600 lat temu w wyniku erupcji żużlu i popiołu. Māori zamieszkujący sąsiednią wyspę Motutapu widzieli te erupcje i warstwy popiołu, które pogrzebały ich osady. Stożek wznosi się na 260 m, a nagie pola lawowe wciąż pokazują kształt potoków, które go zbudowały.

Nazwa Rangitoto oznacza „krwistoczerwone niebo” i nawiązuje do czerwonej łuny widocznej z lądu stałego. Māori dotarli na wyspę w XIV wieku i założyli osady, które erupcje pogrzebały pod lawą i popiołem. Później wyspę uprawiano i eksploatowano jako kamieniołom; dziś na szczyt prowadzi szlak pieszy.

Szlak na szczyt jest dobrze utrzymywany ze schodami i jasnymi oznaczeniami, co czyni go dostępnym dla większości odwiedzających w rozsądnej formie. Noś solidne obuwie i weź ze sobą wodę, ponieważ czarne skały lawowe odbijają intensywne ciepło i oferują niewiele cienia na trasie.

Jaskinie lawowe Rangitoto powstały, gdy zewnętrzna skorupa strumienia lawy ostygła i stężała, podczas gdy stopiona skała nadal płynęła pod nią; gdy strumień odpłynął, pozostały puste tunele. Māori używali niektórych z tych jaskiń jako schronienia, a odwiedzający mogą do nich wchodzić do dziś.