Meratus Mountains, Łańcuch górski w Południowym Kalimantanie, Indonezja.

Góry Meratus tworzą łuk północ–południe, który dzieli Południowy Kalimantan na dwie niemal równe części. Pasmo zbudowane jest ze skał ultramaficznych, metamorficznych i mélange z serii ofiolitowej, datowanych na 150–100 mln lat. Najwyższy szczyt to góra Besar (Halau-halau), 1901 m, na granicy kabupatenów Hulu Sungai Tengah, Hulu Sungai Selatan i Tanah Bumbu.

Pasmo zbudowane jest ze skał ultramaficznych, metamorficznych i melange z serii ofiolitowej, datowanych na około 200 do 100 milionów lat temu, od jury po wczesną kredę. Izolacja od innych wyżyn Borneo, oddzielonych około 300 km lasu nizinnego, pozwoliła wyewoluować gatunkom endemicznym, takim jak muchołówka meratuska. W latach 90. XX wieku fundacja Borneo Orangutan Survival wypuściła 350 orangutanów do chronionych lasów Meratus i Sungai Wain.

Naród Meratus Dayak zamieszkuje te góry od pokoleń, zachowując swoje własne obyczaje i sposób życia. Odwiedzający mogą eksplorować tradycyjne wioski i obserwować, jak społeczności żyją w harmonii z naturą.

Łańcuch ciągnie się około 600 km z północy na południe i dzieli Kalimantan Południowy na dwie niemal równe części; dojazd drogami z Banjarmasin i sąsiednich kabupaten. Zbiornik Riam Kanan, największy w prowincji, leży w Aranio w kabupatenie Banjar. Panuje wilgotny las deszczowy, a stoki są strome; najwyższy szczyt, Mount Besar, ma 1901 m.

Góry są domem dwóch gatunków ptaków, które nie występują nigdzie indziej na Ziemi. Zostały odkryte stosunkowo niedawno i uczyniły ten region ważnym miejscem dla badania fauny.