Meru Betiri National Park, Park narodowy we Wschodniej Jawie, Indonezja
Meru Betiri to park narodowy w Jember i Banyuwangi, Wschodnia Jawa, Indonezja, obejmujący 52 626 hektarów tropikalnego lasu deszczowego, namorzynów, lasu przybrzeżnego, bagien i raf. Teren wznosi się od piaszczystych wybrzeży po wyżyny, a Mount Betiri osiąga 1192 metry, będąc najwyższym punktem parku.
Las został objęty ochroną przez władze kolonialne holenderskie w 1931 roku, gdy administratorzy uznali znaczenie tego obszaru dla rzadkich gatunków zwierząt. Lata 70. przyniosły jego wyznaczenie jako rezerwatu przyrody, a w 1997 roku obszar uzyskał obecny status parku narodowego.
Nazwa parku łączy górę Meru i górę Betiri, jego dwa najwyższe wzniesienia. W okolicznych wioskach dyrekcja parku zezwala na uprawę, o ile nie zakłóca ona ekosystemu, i prowadzi programy hodowli grzybów oraz wyrobu chipsów bananowych. Badania z 2008 r. w Bandealit i Sarongan wykazały co najmniej 27 gatunków storczyków.
Park ma dwie główne bramy: plażę Rajegwesi koło Sarongan, do której dociera się z Banyuwangi przez Jajag, Pesanggaran i Sungai Lembu, oraz Andongrejo koło Curahnongko, do której dociera się z Jember przez Ambulu i Tempurejo. Od tych bram prowadzą dalej drogi do Sukamade i Bandealit. Pora sucha trwa od kwietnia do października, a deszcze padają od listopada do marca.
Wzdłuż wybrzeża w Sukamade żółwie morskie składają jaja w piasku, a podczas sezonu lęgowego często można je zobaczyć pełzające po plaży w nocy. Rośnie tu około 500 gatunków roślin, które miejscowi ludzie tradycyjnie używali jako lekarstw.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 93 390 współtwórców z całego świata.
