Dieng temples, Kompleks świątyń hinduistycznych w centralnej Jawie, Indonezja
Świątynie Dieng tworzą zespół ośmiu kamiennych budowli na płaskowyżu Dieng na środkowej Jawie w Indonezji, stojących pomiędzy kraterami wulkanicznymi i gorącymi źródłami. Konstrukcje wykonane są z ciemnego kamienia wulkanicznego i mają prosty kwadratowy plan z wąskimi drzwiami i niskimi dachami, które ledwo wznoszą się ponad otaczające pola.
Budowle pochodzą z VII do IX wieku i stanowiły część większego miejsca, które niegdyś mieściło ponad czterysta budynków. Kompleks został opuszczony w okresie średniowiecza i popadł w zapomnienie, aż europejscy badacze ponownie odkryli to miejsce na początku XIX wieku.
Miejsce znajduje się na obszarze zamieszkałym przez rolników, którzy uprawiają ziemniaki i warzywa na chłodnych wyżynnych równinach. Wielu z tych rolników przybywa wcześnie rano na pola rozciągające się bezpośrednio obok starych murów, a zapach świeżo zaoranej ziemi miesza się z zapachem siarki z pobliskich źródeł.
Grupa Arjuna, najlepiej zachowana, tworzy linię czterech świątyń z północy na południe zwróconych na zachód, a świątynia Semar naprzeciw Arjuny zwrócona jest na wschód. Grupy Gatotkaca i Dwarawati to głównie ruiny, a świątynia Bima stoi samotnie na wzgórzu. Pobliskie muzeum Kailasa przechowuje rzeźby usunięte ze świątyń.
Świątynie noszą imiona bohaterów Mahabharaty, ale ich pierwotne nazwy i król, który nakazał budowę, pozostają nieznane. Inskrypcja znaleziona przy świątyni Arjuna, datowana na około 808-809, jest najstarszym zachowanym przykładem starego pisma jawajskiego i dowodzi, że miejsce było zamieszkane od połowy VII do początku IX wieku. Pobliskie muzeum Kailasa przechowuje rzeźby usunięte ze świątyń.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 95 348 współtwórców z całego świata.