Gajah Mungkur Reservoir, Zbiornik wodny w Wonogiri Regency, Centralna Jawa, Indonezja.

Gajah Mungkur to zbiornik wodny w regencji Wonogiri, środkowa Jawa, Indonezja. Powierzchnia wody obejmuje siedem podokręgów, zatrzymywana przez zaporę wznoszącą się na 40 metrów i rozciągającą się na 830 metrów od końca do końca.

Pomysł zgłosił w 1941 r. Ir. R.M. Sarsito Mangunkusumo, szef robót publicznych Mangkunegaranu, ale kształt przybrał dopiero po studium wykonalności JICA z 1975 r. i projekcie Nippon Koei. Ministerstwo Robót Publicznych zbudowało zaporę od 1976 r. w ramach Projektu Bengawan Solo – to ostatni indonezyjski zbiornik wzniesiony bez wykonawców. Około 41 369 osób z 45 wsi w sześciu kecamatanach przesiedlono, wielu na Sumatrę. Napełnianie zaczęło się w lipcu 1981 r., a prezydent Soeharto otworzył zbiornik 17 listopada 1981 r.; koszt wyniósł 111,056 mln dolarów.

Nazwa pochodzi od gór Gajah Mungkur na zachód od zbiornika, a nie od legendy. Posąg w parku rekreacyjnym Sendang upamiętnia mieszkańców przesiedlonych z 51 wsi, z których wielu wyjechało w ramach transmigracji na Sumatrę. Łodzie pływają po akwenie, a brzegi służą do wędkowania i lotniarstwa.

Obszary nadbrzeżne umożliwiają spacery i podziwianie widoków na wodę, zwłaszcza rano lub po południu. Łodzie kursują po zbiorniku i zabierają gości do spokojniejszych miejsc, gdzie hodowane są ryby.

Zbiornik jest ostatnim w Indonezji zbudowanym bezpośrednio przez Ministerstwo Robót Publicznych, bez wykonawców. Jego zapora stoi przy ujściu rzeki Keduang do Bengawan Solo, we wsi Pokohkidul w Wonogiri. W porze suchej opadła woda odsłania część dna, którą miejscowi obsiewają kukurydzą.