Saguling Reservoir, Sztuczny zbiornik wodny w Zachodniej Jawie, Indonezja

Zbiornik Saguling to sztuczne jezioro w Kabupaten Bandung Barat w zachodniej Jawie, na wysokości 643 metrów nad poziomem morza, powstałe przez przegrodzenie rzeki Citarum. Jego powierzchnia 5 606 hektarów mieści początkowo 875 milionów metrów sześciennych wody i ma nieregularną linię brzegową z licznymi zatokami, bo zalany teren był rolniczy i pagórkowaty.

Holenderscy inżynierowie badali Citarum od 1922 r., a artykuł W.J. van Blommesteina z 1948 r. proponował zaporę początkowo zwaną Waduk Tarum. PLN rozpoczęła planowanie w 1976 r. z NEWJEC, Indra Karya i Geo ACE; projekt o wartości 738,256 mln dolarów sfinansowano 470 mln pożyczek z IBRD i OECF. Od 1980 r. przesiedlono około 10 000 osób z 31 wsi w sześciu dystryktach. Soeharto położył kamień węgielny 31 maja 1983 r., zaporę ukończono w styczniu 1984 r., a tunel obejściowy zamknięto 15 lutego 1985 r.

Strefa wahań zbiornika jest sezonowo uprawiana przez lokalnych rolników, a woda wspiera rybołówstwo śródlądowe i turystykę. Zbiornikiem zarządza PT Indonesia Power, spółka zależna PLN, a jego elektrownia o mocy 700 MW wytwarza około 2156 GWh rocznie. Mieszkańcy wsi używają też wody do kąpieli, prania i usuwania odpadów, co wpływa na jakość wody.

Do zbiornika można dotrzeć przez kilka punktów wejścia, z wyznaczonymi obszarami rybackimi i opcjami wynajmu łodzi dostępnymi w pobliżu głównych bram. Najlepszy czas na wizytę zależy od warunków pogodowych i poziomów wody, dlatego warto wcześniej sprawdzić warunki.

Niecka zbiornika była terenem rolniczym przed zalaniem, a jego bardzo nieregularna linia brzegowa tworzy liczne zatoki, do których wpadają potoki ze wzgórz. Jego zlewnia jest pierwszym filtrem odpadów Citarum, zanim dotrą one do zbiorników Cirata i Jatiluhur. Osady gromadzą się w tempie około 4,2 mln metrów sześciennych rocznie.