Park Narodowy Nairobi, Park narodowy w Nairobi, Kenia.

Park Narodowy Nairobi zajmuje 117,21 km² otwartej trawiastej równiny z rozproszonymi akacjami, suchy las wyżynny na zachodnich wzniesieniach oraz las nadrzeczny wzdłuż rzeki Mbagathi, która tworzy jego nieogrodzoną południową granicę. Wzdłuż północnej, wschodniej i zachodniej krawędzi biegnie ogrodzenie elektryczne. Park leży na wysokości od 1 533 do 1 760 metrów.

Władze kenijskie ustanowiły ten obszar w grudniu 1946 roku jako pierwszy chroniony teren tego typu w kraju, dążąc do ochrony dzikiej przyrody w pobliżu rozrastającej się stolicy. W ciągu następnych dziesięcioleci usunięto ogrodzenie południowej granicy, aby umożliwić szlaki migracyjne zwierząt, podczas gdy północne ogrodzenie zbudowano, aby oddzielić rezerwat od rozwijających się dzielnic miejskich.

Pasterze Masajowie żyli i paśli bydło wśród dzikich zwierząt tych równin, dopóki nie zostali wysiedleni przy tworzeniu parku w 1946 roku. Sama nazwa Nairobi pochodzi od masajskiego wyrażenia Enkare Nairobi, oznaczającego zimną wodę, i odnosi się do rzeki przepływającej przez miasto. Pomnik w parku upamiętnia spalenie dwunastu ton kości słoniowej przez prezydenta Daniela arap Moi w 1989 roku.

Park leży około 7 km na południe od centrum Nairobi, ogrodzony elektrycznie od północy, wschodu i zachodu; południową granicę tworzy rzeka Mbagathi i pozostaje ona otwarta ku równinom Kitengela. Główna brama i ośrodek David Sheldrick Wildlife Trust leżą blisko siebie, a ośrodek jest otwarty dla zwiedzających godzinę dziennie. W porze suchej zwierzęta gromadzą się w parku, gdy poza nim brakuje wody.

Ten rezerwat posiada jedną z najwyższych koncentracji czarnych nosorożców w Kenii, a lwy często odpoczywają w krzakach wzdłuż drogi, co ułatwia ich zauważenie z pojazdu. Północne ogrodzenie bywa obsadzone żyrafami, których głowy górują nad barierą, oferując bezpośredni widok na podmiejskie dachy w tle.