Park Narodowy Gonarezhou, Park narodowy w prowincji Masvingo, Zimbabwe.

Park Narodowy Gonarezhou zajmuje 5 053 km² w prowincji Masvingo i jest drugim co do wielkości parkiem narodowym Zimbabwe. Jego najbardziej znanym elementem są klify Chilojo, piaskowcowe ściany wysokie na około 180 m, ciągnące się przez jakieś 20 km wzdłuż południowego brzegu rzeki Runde. Park obejmuje lasy mopane na północnym wschodzie i busz na południowym zachodzie.

Obszar po raz pierwszy objęto ochroną jako rezerwat łowiecki w 1936 roku, a w 1975 roku stał się parkiem narodowym. Był zamknięty podczas wojny rodezyjskiej i większej części wojny domowej w Mozambiku, a ponownie otwarty w 1994 roku. W 2017 roku zarządzanie przejął Gonarezhou Conservation Trust, partnerstwo między Zimbabwe Parks and Wildlife Management Authority a Frankfurt Zoological Society.

Nazwa Gonarezhou pochodzi z języka shona i oznacza „miejsce słoni”. W 1999 r., podczas reformy rolnej Roberta Mugabe, nawet jedna trzecia parku została zajęta przez sąsiednią ludność Chitsa, której osady i uprawy zmieniły te tereny; od tego czasu rząd próbuje ją przesiedlić.

Do parku prowadzą dwa wjazdy. Północny zaczyna się za Chiredzi: żwirowa droga odchodzi 18 km za miastem, a do bramy zostaje 34 km. Południowy odchodzi od drogi Masvingo–Beitbridge około 20 km na południe od Rutengi, a potem trzeba przejechać 105 km. Większość dróg wymaga samochodu terenowego, a w parku nie ma sklepów.

Runde wpada do Save tuż przed granicą z Mozambikiem, a to połączenie jest najniższym punktem Zimbabwe, 162 m n.p.m. Dwie duże niecki na północy parku, Tembwahata i Machanu, powstają w miejscu spotkania obu rzek. W dwóch miejscach na północy zachowały się malowidła naskalne nosorożców białych, szacowane zaledwie na 500–700 lat.