Sterkfontein Dam, Duży zbiornik wodny w Harrismith, Republika Południowej Afryki

Zaporo Sterkfontein jest dużym zbiornikiem wodnym w Harrismith z masywną strukturą przegrody ziemnej rozciągającą się przez dolinę. Konstrukcja zawiera rozległy zbiornik wodny ze stromymi brzegami rozciągającymi się między zboczami gór.

Budowę rozpoczęto w 1969 roku, a pierwszy etap, 69-metrowy wał ziemny bez przelewu, oddano do użytku w 1977 roku. Następnie podniesiono korpus do 93 metrów i rozbudowaną zaporę oddano w 1980 roku, po jedenastu latach budowy. Lokalizację nad Nuwejaarspruit wybrano z powodów politycznych zamiast doliny Elands, aby uniknąć częściowego zalania planowanego bantustanu Qwaqwa. Zaprojektował i zbudował ją Departament Gospodarki Wodnej.

Zapora nosi nazwę po farmie Sterkfontein, na której zbudowano tymczasowe osiedle robotników; po afrikaans sterkfontein znaczy „silne źródło”. Zbiornik zasilany jest głównie wodą kierowaną z górnego biegu Tugeli przez elektrownię szczytowo-pompową Drakensberg o mocy 1 000 MW, przenoszącą do 630 mln m³ z KwaZulu-Natal, a następnie odprowadzaną rzeką Wilge do zapory Vaal.

Zapora znajduje się na wzniesieniu z punktami widokowymi na wodę i otaczający krajobraz, dostępna standardowymi drogami. Odwiedzający powinni pamiętać, że teren może być wietrzny i ścieżki wokół obiektu mają różną dostępność w zależności od lokalizacji.

Zapora Driekloof leży wewnątrz zbiornika Sterkfontein – zapora w zaporze. Jest górnym zbiornikiem elektrowni szczytowo-pompowej Drakensberg o mocy 1 000 MW i zatrzymuje wodę do pompowania, nawet gdy Sterkfontein opustoszeje. Przy pełnym napełnieniu Driekloof jest zalana po koronę przelewu.