Basilica of Our Lady of Nazareth of Exile, Bazylika mniejsza w Nazaré, Belém, Brazylia

Basílica de Nossa Senhora de Nazaré do Desterro to neoklasycystyczny i eklektyczny kościół w dzielnicy Nazaré w Belém w Brazylii, zaprojektowany przez Gino Coppedè i budowany od 1909 roku. Bladokremowa fasada ma jedną wysoką wieżę centralną z cebulastą kopułą, tarczą zegara i narożnymi filarami, ponad frontonem ze złotym krzyżem. Wnętrze nakrywa kasetonowy strop w ciemnej czerwieni i złocie, a absyda z kolebkowym sklepieniem mieści duży mural nad ołtarzem ze złotą glorią.

Kamień węgielny położono 24 października 1909 roku, gdy arcybiskup Santino Maria Coutinho poświęcił miejsce, w którym Plácido José de Souza znalazł figurę Matki Boskiej nad strumieniem Murutucu. Barnabita Luigi Zoia zlecił projekt włoskiemu architektowi Gino Coppedè, który nigdy nie dotarł do Belém i wzorował się na bazylice św. Pawła za Murami w Rzymie. Budowę wstrzymały obie wojny światowe, kryzys kauczukowy i rewolucja 1930 roku; kościół ukończono dopiero po 1945 roku. Pius XI podniósł go do godności bazyliki 19 lipca 1923 roku.

Kościół znajduje się w centrum Círio de Nazaré, wielodniowego święta religijnego odbywającego się co roku w październiku, które przyciąga wiernych z całej Brazylii i zagranicy do Belém. Podczas uroczystości posąg Matki Boskiej jest niesiony w procesji przez ulice, w towarzystwie pieśni, modlitw i tłumów ciągnących się kilometrami wzdłuż trasy.

Zwiedzający mogą wejść do wnętrza, uczestniczyć w nabożeństwach lub oglądać wystawione przedmioty religijne. Godziny otwarcia są zazwyczaj hojne, ale zaleca się zachowanie odpowiedniego dystansu podczas ceremonii.

Czczony tu wizerunek to replika wykonana w latach sześćdziesiątych przez włoskiego rzeźbiarza Giacomo Muznera, który nadał Madonnie rysy amazonskich kobiet. Oryginalna figurka znaleziona przez Plácido José de Souza pozostaje w Glorii i wychodzi tylko na prezentację wiernym po procesji Motorromarii.