São Francisco Square, Obiekt Światowego Dziedzictwa UNESCO w São Cristóvão, Brazylia.

Plac São Francisco to duża otwarta przestrzeń w São Cristóvão otoczona budynkami kolonialnymi, takimi jak kościół São Francisco, Pałac Prowincjonalny i kościół Misericórdia. Podłoże jest wyłożone kamieniami, a budynki tworzą jednolity rama architektoniczną wokół centralnej przestrzeni.

São Cristóvão założono w 1607 roku w okresie Unii Iberyjskiej, na terenie przy rzece Paramopama, 21 km od Aracaju, po wcześniejszych lokalizacjach nad Poxim. Wojska holenderskie najechały miejscowość w 1636 roku, plądrując ją i paląc; Portugalczycy odzyskali kontrolę i odbudowali ją od 1645 roku. Następnie była stolicą Sergipe do 1855 roku, gdy funkcję tę przejęło Aracaju.

Układ placu odpowiada hiszpańskiemu modelowi plaza mayor według Codigo Philippino z 1603 roku, a otaczająca siatka ulic wywodzi się z kolonizacji portugalskiej. Kościół i klasztor São Francisco, zatwierdzone w 1657 i rozpoczęte w 1693 roku, mają wirydarz z sześcioma arkadami z każdej strony i niegdyś mieściły Skarbiec. Kościół wysuwa się na plac, przed którym stoi duży kamienny krzyż.

Plac znajduje się około 26 kilometrów od miasta Aracaju i jest łatwo dostępny drogą. W pobliżu historycznych budynków dostępne są noclegi i lokalni przewodnicy oferujący wycieczki, co ułatwia odwiedzającym eksplorację terenu.

Kamienna kostka brukowa i czworokątny układ podlegają specjalnym metodom budowy z okresu kolonialnego opartym na przepisach Kodeksu Filipińskiego z 1603 roku. Te szczególne standardy budowlane były szeroko stosowane w koloniach portugalskich i do dziś kształtują wygląd placu.