Church and Monastery of Our Lady of Grace, Historyczny kościół i klasztor w Salvadorze, Brazylia

Kościół i klasztor Matki Bożej Łaskawej składa się z jednonawowego kościoła i dwukondygnacyjnego klasztoru wokół wirydarza, zbudowanych z kamienia i cegły. Kościół ma trzy ołtarze: główny poświęcony Matce Bożej Łaskawej, prawy św. Józefowi, a lewy Najświętszemu Sercu Jezusa. Wieża kończy się kopułą w kształcie pomarańczy, pozostałością techniki mozarabskiej. Sufit nawy namalował José Teófilo de Jesus, a później zmienił Manuel Lopes Rodrigues.

Kompleks zaczął jako mała kaplica w 1535 i został później rozszerzony na klasztor dla mnichów benedyktynów, stając się ważnym ośrodkiem religijnym. Mnisi pozostali tam przez wieki, kształtując budynek poprzez ciągłe ulepszenia i dodatki.

Kościół przechowuje wizerunek Matki Bożej Łaskawej, który według przekazu ojca Simão de Vasconcellosa odnaleziono wśród Indian po katastrofie statku około 1530–1535, być może nawa Madre de Dios; Catarina Paraguaçu rozpoznała w nim kobietę ze swojego widzenia. Sklepienie nawy namalował José Teófilo de Jesus, a w 1881 zmienił je Manuel Lopes Rodrigues, autor także O Sonho de Paraguaçu.

Kościół jest zamknięty z powodu remontu i nie można go zwiedzać. Stoi na wzgórzu w dzielnicy Graça, na południe od historycznego centrum Salvadoru i nad zatoką Wszystkich Świętych. Przed planowaniem wizyty zasięgnij informacji na miejscu, ponieważ nie podano daty ponownego otwarcia.

Miejsce przechowuje szczątki rdzennej brazylijski kobiety, która żyła w początkach lat 1500 i otrzymała chrzest we Francji podczas swojego pobytu za granicą. Jej historia łączy wpływy rdzennych ludów, europejskie i afrykańskie, które ukształtowały kolonialne początki Salvadoru.