Guanabara Palace, Pałac neoklasyczny w Laranjeiras, Rio de Janeiro, Brazylia

Pałac Guanabara to budynek neoklasyczny w Laranjeiras z formalnie symetrycznym projektem, białymi kolumnami na fasadzie i dużymi oknami na wielu poziomach. Układ pomieszczeń podąża za klasycznymi zasadami i tworzy przestronne pokoje pełne naturalnego światła.

Budowę rozpoczęto w 1853 roku dla Portugalczyka José Machado Coelho; brazylijska rodzina cesarska kupiła dom w 1864 roku, a architekt José Maria Jacinto Rebelo go przebudował, czyniąc go od 1865 roku rezydencją księżniczki Izabeli i hrabiego d'Eu, znaną jako Paço Isabel. Skonfiskowany po proklamacji republiki w 1889 roku, otrzymał nazwę Guanabara i w 1908 roku eklektyczną fasadę według Francisco Marcelino de Souza Aguiara. Był oficjalną rezydencją prezydentów, m.in. Getúlio Vargasa, został zaatakowany przez integralistów w 1938 roku, a w 1960 roku stał się siedzibą rządu stanu Guanabara, którą pozostał po połączeniu ze stanem Rio de Janeiro w 1975 roku.

Pałac zawdzięcza nazwę ulicy Guanabara, dziś Pinheiro Machado, przy której stoi. Gdy mieszkała tu księżniczka Izabela z hrabią d'Eu, dojazd ulicą Paissandu obsadzało sto palm cesarskich (Roystonea oleracea). Dziś budynek jest roboczą siedzibą rządu stanu Rio de Janeiro, nie muzeum.

Pałac jest czynną siedzibą rządu przy Rua Pinheiro Machado w Laranjeiras, więc zwiedzanie zwykle ogranicza się do zewnętrza; budynek aneksu, otwarty w 1968 r., mieści biuro wicegubernatora i podsekretariaty Domu Cywilnego. Nie należy go mylić z Pałacem Laranjeiras, oficjalną rezydencją gubernatora, dwa przecznice dalej przy Rua Paulo Cesar Andrade.

Własność pałacu była sporna przez 125 lat: księżniczka Izabela wytoczyła proces w 1895 roku, a dopiero 28 sierpnia 2020 roku Sąd Najwyższy zamknął sprawę na korzyść Unii. Rodzina cesarska nigdy nie otrzymała odszkodowania za wywłaszczenie.