Faculty of Medicine of the University of São Paulo, Wydział medyczny w Cerqueira César, São Paulo, Brazylia.

Wydział Medyczny Uniwersytetu São Paulo mieści się w budynku przy Avenida Doutor Arnaldo, naprzeciw cmentarza Araçá w dzielnicy Pinheiros. Zaprojektowali go Ernesto de Sousa Campos, Luís de Resende Puech i Benedito Montenegro; firma Siciliano e Silva budowała go od 1928 roku, a otwarcie nastąpiło w 1931 roku, w dużej mierze dzięki funduszom Fundacji Rockefellera. Budynek zmieniano przez dziesięciolecia; zachowano marmurowe schody z Carrary, kolumny środkowe, witraże i galerię zmarłych profesorów. Jego łączna powierzchnia wynosi 56 374,40 metra kwadratowego.

Ustawa stanowa z 24 listopada 1891 r. powołała Akademię Medycyny, Chirurgii i Farmacji w São Paulo, lecz szkołę uruchomiono dopiero 19 grudnia 1912 r. decyzją gubernatora Francisco de Paula Rodrigues Alvesa, z Arnaldo Vieira de Carvalho jako dyrektorem. Kamień węgielny pod własny gmach, naprzeciw cmentarza Araçá, położono 25 stycznia 1920 r., kilka miesięcy przed śmiercią Carvalho. Wzniesiony od 1928 r. głównie ze środków Fundacji Rockefellera i otwarty w 1931 r., wydział wszedł do nowego Uniwersytetu São Paulo 25 stycznia 1934 r. na mocy dekretu 6.283.

Studenci nazywają uczelnię „Casa de Arnaldo” od założyciela Arnaldo Vieira de Carvalho. Jej centrum akademickie, Centro Acadêmico Oswaldo Cruz założone w 1913 r., od 1916 r. wydaje Revista de Medicina, uznawane w źródłach za najstarsze wciąż ukazujące się czasopismo akademickie. Gazeta centrum, „O Bisturi”, wychodzi od 1930 r.

Kompleks znajduje się centralnie w São Paulo i jest dostępny z wielu stron, z wejściami różniącymi się w zależności od budynku. Odwiedzający powinni pamiętać, że jest to czynny obiekt edukacyjny i badawczy z codzienną aktywnością podczas okresów semestralnych.

Kamień węgielny pod budynek położono 25 stycznia 1920 roku; był to ostatni publiczny gest założyciela Arnaldo Vieiry de Carvalho, który zmarł kilka miesięcy później. Muzeum Historyczne otwarto 5 czerwca 1977 roku, w rocznicę jego śmierci; znajdowały się tam portrety olejne Candido Portinariego i Alfreda Rocco oraz popiersie autorstwa Tarsili do Amaral.