Mbaracayú Forest Nature Reserve, Rezerwat przyrody w Canindeyú, Paragwaj.

Rezerwat Przyrody Lasu Mbaracayú to chroniony obszar wilgotnego lasu subtropikalnego z głębokimi dolinami, wodospadami i potokami zasilającymi rzekę Jejuí. Teren różni się wysokością i nachyleniem, tworząc różne środowiska ekologiczne.

Rezerwat powstał na mocy porozumienia między rządem Paragwaju, Fundacją Moisésa Bertoniego, UNESCO i The Nature Conservancy, ratyfikowanego w 1991 roku ustawą krajową 112/91. Został uznany za obszar dziedzictwa Paragwaju poświęcony na zawsze ochronie lasu, różnorodności biologicznej i zasobów kulturowych. 19 grudnia 2003 roku został zgłoszony do UNESCO jako proponowany obiekt światowego dziedzictwa.

Nazwa rezerwatu pochodzi od pasma Cordillera de Mbaracayú, które przecina jego północno-wschodni kraniec, a zarządza nim Fundación Moisés Bertoni, paragwajska organizacja pozarządowa nazwana imieniem szwajcarsko-paragwajskiego przyrodnika Moisésa Bertoniego. Ustawa 112/91 uznała teren za paragwajskie dziedzictwo poświęcone lasom, bioróżnorodności i zasobom kulturowym, a 19 grudnia 2003 r. zgłoszono go do UNESCO.

Rezerwat leży w górnym dorzeczu Jejuí Guazú, otoczony ranczami i małymi gospodarstwami; dojazd odbywa się lądem przez prywatne tereny rolnicze. Pasmo Cordillera de Mbaracayú przecina północno-wschodni narożnik, gdzie małe, głębokie doliny kryją strumienie i wodospady. Opady wynoszą 1800 mm rocznie, a teren jest okresowo zalewany: niskie grunty nad Jejuí są najbardziej podmokłe w wilgotne lato, gdy temperatura sięga 42 °C, natomiast w suche zimowe noce spada do −2 °C.

Części lasu pozostają stale zalewane, tworząc specjalne siedliska, gdzie żyją kaimany i inne stworzenia wodne w unikalnych warunkach. Te mokre obszary są domem dla zupełnie innego ekosystemu niż reszta rezerwatu.