Parque da Orla do Guaíba, Park nadrzeczny w Porto Alegre, Brazylia

Parque da Orla do Guaíba to przybrzeżny park w Porto Alegre z wieloma poziomami, ścieżkami piesze, obiektami sportowymi i punktami obserwacyjnymi rozłożonymi wzdłuż rzeki. Układ integruje różne strefy z nawierzchnią utwardzoną, otwartymi przestrzeniami zielonymi, kawiarniami, toaletami i sklepami w szklanych strukturach.

Dzisiejsza linia brzegowa powstała w wyniku zasypań i budowli przeciwpowodziowych, które zmieniły pierwotną geografię miasta. Prace przy Cais do Porto rozpoczęto w 1912 roku i w dużej części ukończono do 1921 roku, odgradzając centrum od Guaíby. Po powodzi w 1941 roku, gdy woda sięgnęła 4,76 metra, DNOS zbudował system ochrony przeciwpowodziowej, w tym Muro da Mauá wzniesiony w latach 1971–1974: długi na 2,6 km i wysoki na 3 metry.

Oficjalna nazwa parku upamiętnia architekta Jaimego Lernera, zatrudnionego w 2011 roku do przeprojektowania nabrzeża; mieszkańcy mówią po prostu Orla do Guaíba. Dawna elektrownia Usina do Gasômetro, zamknięta w 1974 i otwarta ponownie w 1991 jako centrum kultury, wyznacza pierwszy odcinek, a jej wysoki komin służy spacerowiczom jako punkt orientacyjny.

Przestrzeń jest łatwo dostępna z dostępnym parkowaniem i połączeniami z transportem publicznym w pobliżu. Wiele wejść i wyjść pozwala odwiedzającym badać różne sekcje w oparciu o ich zainteresowania i potrzeby w zakresie mobilności.

Mur Mauá, długi na 2,6 km i wysoki na około 3 metry, wzniesiony w latach 1971–1974, nadal biegnie za nabrzeżem i przez dziesięciolecia odcinał centrum od Guaíby; przebudowy parku miały tę barierę znieść. Przy dawnej elektrowni Gasômetro drewniana kładka i jej przystań posłużyły w maju 2024 roku jako punkt ratunkowy dla odciętych mieszkańców Arquipélago.